Zor da olsa insansız hayat?

Aslında kimsenin istemeyeceği bir şey, " insansız hayat " hayatımın bir bölümü psikiyatri hocamın yanında geçti.. Küçüklükten bu yana sahip olduğum bir kaç hastalıktan ötürü insan ilişkilerim beni oldukça, uzaklaştırdı dünyadan. Üniversiteye gidebilirim, orada edinebildiğim kadar arkadaş da edinebilirim ama korkuyorum. Hastalıklarım yüzünden hayatıma çok fazla insan girmedi. Girenler ise ya korktu, ya acıdı ya da daha önce yaşamadıkları, hissetmedikleri duyguyu hissettiklerini söylemişlerdi.. Hayatımın bu bölümleri bir odada geçiyor. İlaç atıyorum. Zaman öldürmek için aktiviteler yapıyorum, spora çıkıyorum, hikayeler yazıyorum ama o koca boşluk bırakmıyor peşimi.. Hastalıklardan ve kişiliğimden dolayı bir insan ile tanışmaya korkuyorum? Bir üniversiteye de gidebilirim ama korkuyorum? Tek çarem insanız hayat mı? Öyleyse bunu nasıl başaracağım?

Zor da olsa insansız hayat?
Cevapla