İşe Girip Çalışmaktansa Korkuyorum Nasıl Yeneceğim Ben Bunu?

Ailemle yaşıyorum kendime ait bir hayatım yok hiç ekonomik özgürlüğüm olmadı hep eve kapalı işsiz parasız asosyal yalnız mutsuz yaşadım hiç arkadaşım çevrem yok sevgilim bile olmadı sosyal hayatım olmadı gezmedim eğlenmedim işe giremedim evden dışarı çıkamıyorum utanıyorum çekiniyorum korkuyorum gençliğimi hep eve kapalı geçirmek zorunda kaldım hâlâ evden dışarı çıkamıyorum senelerdir evde sıkılarak bunalarak yaşıyorum agorafobi olup olmadığımı bilmiyorum

Hiç görmedim ailemle de hiçbir yere gidemiyorum ailem bile beni evden dışarı çıkaramıyorum markete pazara çarşıya gidemiyorum gençliğim hep evde geçti resmen senelerdir eve kapalı yaşıyorum hiç evden dışarı çıkamadan geçti gitti en güzel yaşlarım sağlığımda olumsuz etkilendi temiz havaya güneşe bile ihtiyaç duyuyorum nefes alamıyorum artık çürümüş gibiyim evde

Hiç gitmedim

Agorafobi ve sosyalfobi zaten sonradan gelişen bir şey bende bunlar varsa bile buna neden olan şey çocukluğumdan beri utangaç çekingen içe dönük sessiz bir kişilik yapısına sahip olmam bu yüzden hep içime kapandım kendimi geri çektim sosyalleşemedim hep evde durdum insanlardan utanarak çekinerek yaşadım sosyal etkinliklere katılamadım karşı cinsle yakınlık kuramadım sosyal ve iletişim becerilerim gelişmedi öz güvenim gelişmedi yaşam becerilerim gelişmedi çocukluk ve ergenlik dönemlerinde psikososyal gelişimimi tamamlayamadım bu da yetişkinliğimi olumsuz etkiledi zaten kaygı endişe de yaşıyordum bunlar da ilerledi korkuya dönüştü ama benim için hayatımı tamamen olumsuz etkileyen şey hep utangaçlık ve çekingenlik oldu olmaya da devam ediyor

Ben kendimi bildim bileli doğuştan utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim bu benim kişilik yapım ve çocukluğum ergenliğim gençliğim boyunca da devam etti hiç değişme olmadı hatta yaşım ilerledikçe daha da da arttı benim şu anki hayatımı bilsen inan ki ölüden farkım yokmuş dersin bana senelerdir evden dışarı çıkmıyorum gençliğim hep eve kapalı geçti hiç sosyalleşemedim işe giremedim ortamlara giremedim arkadaşım çevrem olmadı hayatımda hiç kız arkadaşım olmadı hiç gezmedim eğlenmedim sosyal etkinliklere katılamadım çocukluk ergenlik ve gençlik dönemlerinde psikososyal gelişimimi tamamlayamadım kişiliğim gelişmedi öz güvenim gelişmedi sosyal ve iletişim becerilerim gelişmedi çok pasif kaldım hayatı yaşamadım görmedim okul hayatım boyunca sıramdan kalkmadım kimseyle konuşmadım teneffüslere bile çıkmazdım herkes dalga geçti alay etti hep dışlandım liseden sonra da tamamen eve kapandım askere gittim yine sessiz kaldım açılamadım askerden sonra yine eve kapandım gençliğimi hep evde geçirdim gençliğimi hiç yaşayamadım temiz havadan güneşten bile mahrum kaldım ailem dışında hiçbir insanla alakam yok

Doktor ne yapacak ki benim durumum çocukluktan beri devam ediyor ve zamanla gelişen oluşan ilerleyen bir şey ben kendimi bildim bileli utangaç çekingen biriyim bu yaşıma kadar hiç değişemedim açılamadım bu benim kişiliğimin bir parçası gibi istesemde aşamadım aşamıyorum

Ben ibadet yapıyorum namaz kılıyorum dua ediyorum zaten ama bazı şeyler değişmedi değişmiyor 34 yaşına kadar böyle yaşadım ben çocukluğumdan beri utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim bu da hayatımı olumsuz etkiledi hâlâ etkiliyor maalesef istesemde utangaçlığımı yenemedim yenemiyorum bu benim kişiliğim ve değişmiyor yaşım ilerledikçe geçer sandım ama daha da ilerledi utangaçlık hayatımı mahvetti gençliğimi hep eve kapalı geçirdim senelerdir evden dışarı çıkmıyorum hayatın dışında kaldım hayatımı kazanamadım işsiz asosyal bekar kaldım böylece yaşlanıyorum hiçbir yaşam deneyimim olmadı güzel şeyler yaşayamadım gençliğime dair hiçbir şey yaşayamadım bu benim için büyük bir kayıp oldu kendimi eksik kalmış zayıf güçsüz yetersiz hissediyorum yaşam becerilik yok hayata tutunamadım