Ya Şeytan suçsuzsa? Hiç düşündünüz mü?

Bilirsin ki her ülke tarihini farklı anlatır. Biraz alakasız gelebilir. Ama değinmek istediğim, her grup ya da topluluk, olayları kendi lehine olacak şekilde anlatmayı ister, buna meyillidir. Tanrının varlığını kabul ediyorsan, ardından da İslam'ın tanrının dini olduğuna inanıyorsan, anlatılan her şeyin doğru olduğunu düşüneceğinden, söylediğim ya da söyleyeceklerimin pek bir anlamı yok aslında. Ben sadece, tüm kesin doğrulukla bakılan, ama aslında bizlerin ne gözleriyle ne de kulaklarıyla duymuş olmadığı gerçekleri sorgulamayı seviyorum. Bu yüzden "ya aslında şeytanın hikayesi farklı şekilde geliştiyse, ya bir şeyler farklı olduysa?" diyorum. Doğrusu bu sorumda şeytanın varlığını da kesinlikle kabul etmiş ve onu savunuyor değilim. Sadece bir varsayımda bulunuyorum.
Dini açıdan bakınca aklıma takılan birkaç şey de şunlar: Tanrı neden insanlığı yoldan saptıracağını henüz yaratmadan önce bildiği bir canlıyı yaratmayı tercih etti ve ona bu acınası ve lanetli görevi verdi? Bu durumda asıl şeytan, kötülüğü yaratıp hata yapacaklarını bildiği halde canlılığı var eden tanrı değil midir? Eğer insanlara, sonunda güzel bir hayat sunmayı istiyorsa, bunu iyilik ve kötülük olmaksızın yapamaz mıydı? Bahsettiğimiz niteliklerdeki tanrının elbette ki her insana yetebilecek bir cennet yaratmaya gücü vardır. Ona karşılıksız hizmet eden meleklerin yanında hata yaparak cehenneme gidecek bazı canlıları yaratması, onun küçük birer eğlencesi olduğumuzu düşündürüyor. Öyleyse tanrı gerçekten eğlenmeyi biliyor. Bizlerse, aciz hayatlarımızda, el mahküm acınası umutlarla ona itaat eden ve etmek zorunda olan aptallardan ibaret oluyoruz. Buna bazı Müslümanların beni tatmin etmeyen birkaç cevabı var.

Kısacası aslına bakıldığında ben görüyorum ki yaratıcı, hata yapacağını bildiği canlıları ve onları saptıracak şeyleri, sonlarının kötü olacağını bilerek yarattı. Bu esasında bir seçim değil. Eğer sonucu bilen birileri varsa, süreç seçim olmaktan, sonuca dayalı bir yaratma kararı olmaya evriliyor gibi geliyor.
Bunlar birer sorgulama. Ve söylediğim üzere, inandığın dinin hatalı birer olgu olabileceğini aklının ucundan dahi geçirmiyorsan ve dolayısıyla algılarını kapattıysan, bana yakın bir fikir edinmeyeceğini pekâlâ biliyorum.

Sırf aklın alamayacağı gizemlerin var olma ihtimalinden sebeple "Allah'ın bileceği iş" diyerek kabullenmeyi istemiyorum. Aklın ereceği nedenler arıyorum. Tabii böyle bir şeyi umunca da iş, inanç olmaktan çok bilimsel bir konuya evrilmiş oluyor orası ayrı.
Eğer yarattıklarının kendisinin ve yarattıklarının varlığını anlamamasını istediyse, şüphelerle çevrili bir ton ihtimalin içinde seçimimden dolayı yargılanmamalıyım. Eğer yargılanıyorsam, ben neden sonunda alevlerin içinde yanabileceğim bir oyundayım? Yineliyorum, tanrının varlıklar var edip tamamen kendi arzusuna göre kimini cennete kimini ise cehenneme yolladığı ya da yollayacağı bir evrende neden yaşıyorum? Böyle bir varlık, iyilik yapanları cennetle şereflendirecek şefkatli bir tanrıdan çok, sırf cehennemde yanması için kimi canlıları var eden acımasız bir tanrı kavramına daha çok uyuyor.
Tabii tüm bunlar, bana göre.

Evet böyle bir şeyi pekâlâ bekleyebilirim. Sonuçta her şeye kadir olan bir yaratıcıdan bahsetmiyor muyuz? Tanrı, içinde ödüllendirme ve cezalandırma mekanizmasının olduğu bir evren var etmek zorunda olan, aksini yapmaktan aciz bir varlık mı? Ben gücünün bunun ötesinde olduğunu sanıyordum.

Yaratıcının istediği kişilik ve düşünce yapısını vererek yarattığı canlılarla, ülkelerin kurallarla dizginlemeye çalıştığı toplumları bir tutarsan bu bir hata olur. Sonuç olarak kurallar, istenildiği gibi değişmeyecek kişilik ve düşünce yapısındaki biz insanlar için var olmak zorundadır ancak yaratıcı, bizi, ona sorun çıkarmayacak şekilde de yaratabilirdi. Kuralları, ödülleri, cezaları ve kimisi hata yapacak canlıları yaratan o; dünyamızdaki kural sahiplerinin böyle bir yetisi yok. Şu anda da zaten özgür bir iradeye sahip olmadığımızı, tanrının bizi var ederken donattığı hayatları yaşadığımızı söylüyorum..

Bahsettiğin tüm kavramları tanrı yarattı. İyiliği de kötülüğü de. Cenneti de cehennemi de. Sıkılmayı da öyle. Ben de diyorum ki, cenneti bu dünya da yaşasaydık ne olurdu ki? Neden birileri yanmak zorunda? Sıkıcı olacağı için mi? Evet, öyle düşünüyorsun. Ama biliyor musun, ben hiç sanmıyorum. İstediğin her şeyin anında var olduğu bir yerin ve yaşamın sıkıcı olacağını söylemek (yani buna gerçekten inanmak), sırf bu inancı hatalı çıkarmamak adına sarf edilen çabanın varlığını hissettiriyor. Ayrıca ben diyorum ki, tanrı istese kimsenin canının yanmayacağı, aynı zamanda mutlu olacağı (sıkılmayacağı) bir yaşam var edemez miydi? Sen de diyorsun ki; "hayır, bunu yapamazdı. Yapsaydı da sıkıcı olurdu." Resmen dolaylı yoldan kabullendiğin şey; 'tanrı istediğini istediği gibi yapamayacağı'. Anlayamıyorum.

Şu anki amacımız ölmek ve yaptıklarımızın karşılığını cennetle ödüllendirilerek ya da cehennemde yanarak almak. Sana 'hayatı' ve 'anlam kavramının ne olduğu' fikrini veren tanrının, yaratacağı farklı bir hayat versiyonunda yapmış olacağının, yarattığı varlıklar için gayesiz olacağını düşünüyorsun. Neyse

Tanrı neden acı çekecek bir topluluk yaratıyor?

Mutluluğu ve acıyı anlamlı kılan onu var eden yaratıcı. Ve sorum da, birbirlerine zıtlıklarıyla bu anlamı var edenin, neden birilerinin acı çekmediği bir evreni yaratmaktan aciz olduğu. Tanrı neden mutluluğun olması için acı da olmalı kuralığını çiğneyebilecek kudrette değil senin gözünde?

Hayır. Sen de, ben de sonunda cayır cayır yanmayacağımız, istediğimiz her şeyin anında var olacağı, sürekli olarak mutlu olacağımız hayatları yaşamayı isterdik. Düşüncenin yanlış olma ihtimalini istemediğinden böyle bir şeyi söylüyorsun. Ama istediğine inanabilirsin.

Tamam mazoşist kız, konuşmuyorum :D

Ama yavrucuğum eğer öyleyse (hep mutlulukla 'mutlu olmayacaksak') neden ödülümüz 'sonsuz cennet'? Sonsuzluk, ortalama 80 yıl yaşayan canlılar için hiçbir anlam ifade etmiyor ki; cennet anlamını 80 yıllık, içerisinde acı olan bir hayatla kazansın

Ben de hali hazırda tanrının varlığından şüphe ediyorken, başkalarıyla neleri nasıl yarattığı konusunda tartışıyorum. Yani anlıyorum :D

Bi' dakika, beni tanıyorsun? :D
Kyokushindi benimki ve evet, devam ediyorum

Sağol

İnanıyor olman inandığın şeyin gerçek olduğu anlamına gelmez

Benim bildiğim İslam senin yansıttığın Müslümanlıktan farklı ama olsun. Ayrıca hakaret etmene gerek yok. İnanmıyorum diye ne sapık, ne de kötü biri oluyorum.