Ailem hiçbir zaman maddi manevi yeterli değil?

Annem babam ayrı biri yurtdışında diğeri patron. Her işimi annem halleder ameliyatımı ödedi telefon aldı. Babam da en minimum ihtiyaçları öder. Ama her defasında annem para atmadan insanı bezdirir baban bakmıyor ben olmasam hiçsiniz diye. Şimdi okulum bitiyor yeni aldıkları eve geldim her şey eksik birincil ihtiyaçlarımı karşılayamıyorum. Babam bir kırık atıyor eşya alınması lazım annem yine tutturdu babandan iste diye. Atmıycağını biliyor onun sorumsuzluklarını ben aşağılanarak ödüyorum. Durumumu anlattığımda şımarık ve apt”l oluyorum. Birincil ihtiyaçlarımı istediğim için.. ben çok yoruldum ablam onlarla hiç konuşmuyor üstüne para istiyo her sene de bi vukuat çıkartıyor hep ben dinliyorum hep orta yolu bulmaya çalışırken ortada harap oluyorum. Benim doğru düzgün bi işim olsa veya güzel bi ailem olsa ciddi anlamda mesafe koymak istiyorum. Arkadaşlarımın ailesi kızı okusun diye özel okullarda özel derslerde işleri hazır ben kaç senedir yalnız başımın çaresine bakıyorum her işimi kendim hallederim çalışsam parasal olarak da yazmam çok yoruldum ben bu kadar aşağılanmayı hak etmiyorum içimi dökmek istedim