Kapalı birinin sonradan açılması hakkında ne düşünürsünüz?

Buna farklı bir bakış açısıyla cevap vermek iktizâ ediyor şöyle ki;

Aileyi, insanları ve çevremizi bir kenara koyalım, Zîra onlardan hiç kimse bize suç ve günah yükleyemez ve kimse neden ve niçin yaptın veyahut yapmadın diye sorgulayamaz, hem bu mahdud dünyada kimse dinî meselelerde bize ilişmiyorlar.

İnsanda nefis ve şeytan vardır, her ikisi mütemadiyen kötü ve pis ve yasak şeyleri yapmamızı emreder ve onlardan bize lezzet aldırtırlar. Bu ise bir imtihandır.

Zîra emr-i İlâhî der; şunları yapma, yaparsan sana dehşetli bir hapis cezası vardır.

Nefis ve şeytanda der ki; boş ver onları, kendini serbest bırak ve keyfiyetine bak, canın neyi isterse onu yap hayatın lezzetlerini almaya bak. Hem burada hapis mapis görünmüyor.

Bu medâr-ı imtihan olan dünyanın ne büyük bir hasaret ve helâket olduğunu anlamak istersen şu temsilî hikâyeciğe bak, dinle şöyle ki:

Eski zamanda iki kardeş, uzun bir seyahate beraber gidiyorlar. Gitgide tâ yol ikileşti. O iki yol başında ciddi bir adamı gördüler. Ondan sordular: “Hangi yol iyidir?” O dahi onlara dedi ki: “Sağ yolda kanun ve nizâma tebâiyet mecburiyeti vardır. Fakat o külfet içinde bir emniyet ve saadet vardır. Sol yolda ise serbestiyet ve hürriyet vardır. Fakat o serbestiyet içinde bir tehlike ve şakavet vardır. Şimdi intihabdaki ihtiyarî (Seçme kararı) sizdedir.”

Bunu dinledikten sonra güzel huylu kardeş sağ yola gitti ve nizam ve intizama tebaiyeti kabul etti. Ahlâksız ve serseri olan diğer kardeş, sırf serbestlik için sol yolu tercih etti. Zahiren hafif, manen ağır vaziyette giden bu adamı hayalen takip ediyoruz:

Bedbaht kardeş bir zaman gitti önüne büyük bir çöl çıktı, o çöl yolculuğunda yüzler çile çekti ve eziyet gördü, sonra önü büyük ve pâdişahsız bir şehre çıktı, nizamsız, intizamsız, adâletsiz izbe bir şehir, o şehrin ahâlisi Haysiyetsiz, sarhoş, hodgâm ve sefahatkârane, ehemmiyetsiz, yaşıyorlardı, bu kişi o şehre girdi dilenci muamelesi gördü ruhu hadsiz korkular altında ezildi, her hâdisattan titredi ve âsî cezası gördü.

Diğer kardeş ise gitgide önüne büyük bir bahçe çıktı,
O bahçeye girdi hem o bahçeden istifâde etti hem istirahat etti, tekrar yola çıktı tâ önüne ihtişamlı bir şehir çıktı o şehrin adil bir padişâhı vardı ve o şehrin ahâlisi ehemmiyet görüyordu, mükemmel bir intizâmı ve nizâmı vardı, o adama bir ev takdim edildi, padişâha minnettar eyledi saadet içinde hayatına devam etti...

Şimdi sana da deriz ki, sende o iki kardeşten hangisinin izinden gitmek istersen o yönden gidebilirsin Zîra gittiğin yönden ve yoldan sen sorumlusun.

Dinde zorlama yoktur. Âyetini yanlış tevil edip yorumlayan cehl-i mürekkeblere deriz ki, ey ser'semler, dinde zorlama yoktur'un hakikî mânâsı şudur ki, dinsiz ve gayr-ı müslim olanların zorla İslâm dînine dahil edilmeleri ve tahakküm ve baskıyla îmân ettirmelerine yönelik bu âyet inzâl olmuştur. Zîra putperestler, putperrestlik dininden çıkanları veya başka dinden olanları zorla ve zorbalıkla ve işkenceyle kendi dinlerine dönderiyorlardı. İslâm ise bu âyetle bunu nehyetmiştir ve yasaklamıştır...

Kapalı bir kadının sonradan açılması, her bireyin kendi yaşamında yapabileceği bir tercihtir. İnsanların kişilikleri ve düşünceleri zamanla değişebilir ve gelişebilir, bu da davranışlarında farklılıklar yaratabilir. Bazı insanlar, kendilerini açık ve şeffaf bir şekilde ifade etmekten çekinebilirler. Bunun birçok nedeni olabilir, örneğin, olası yargılamalar, eleştiriler veya geçmiş yaşantılarından kaynaklanan deneyimler gibi. Ancak, bu kişiler, kendilerini daha rahat hissettiklerinde ve güvendikleri bir ortamda, kendilerini açabilirler. Bu açılma süreci, bazen diğer insanları da şaşırtabilir ve onlarda olumlu veya olumsuz tepkilere yol açabilir. Ancak, bu bir kişinin tercihi ve bu kararlarına saygı göstermek gerekir. Başkalarının hayatına saygı göstermek ve empati kurmak önemlidir.