Annemden Yoruldum?

Benim annem çocukluğumdan beridir bana hem psikolojik hem fiziksel şiddet uygular. Şu anda 18 yaşımdayım ve artık bana vurmaya cesaret edemiyor ama ağıza alınmayacak küfürler ediyor. Hıncını bu sefer böyle alıyor. Duysanız oturup ağlardınız. Sürekli azarlıyor, yaptığım hiçbir şeyden memnun olmuyor. En ufak şeyi bile kursağımda bırakıyor, haftalarca söyleniyor. Başkalarına melek gibi davranıyor ama bana düşmanıymışım muamelesi yapıyor. Arkadaşlarıma rezil ediyor, hep bağırarak konuşuyor. Arkadaşlarım artık evimize gelmek istemiyor, annen sürekli seni azarlıyor, sana güvenmiyor bence diyorlar. Bir yere gidince neredesin neredesin diye kıyameti koparıyor sanki kaçıp gidecekmişim gibi. Psikolojik sıkıntıları var bence. Bipolar bozukluk diye düşünüyorum çünkü hareketleri ve duyguları sürekli değişiyor. Babam da bir şey yapamıyor ona da bağırıyor sürekli. Yaşadıkları onu böyle yapmıştır diye düşünüyorum ama bunun acısını niye sadece benden çıkarıyor ben ona ne yaptım ki? Seni psikiyatriste götüreyim diyorum ama bana asıl senin psikolojin bozuk, sen normal değilsin diye bağırıyor. Küçük ablam da annemin yanında duruyor beni hep azarlıyor, hakaret ediyor. Atanıp gidecek ama hâlâ benimle uğraşıyor. Ben onu o kadar çok seviyorum ki ama o bunu görmüyor ona neyimi anlatsam gidip en ufak şeyi bile anneme ispiyonluyor. Melek gibi bir abim ve ablam daha var ama ikisi de evli ve aynı şehirde değiliz yanlarına kalıcı olarak da gidemem. Ne yapacağımı bilmiyorum fazlasıyla yoruldum bu koskoca dünyada yapayalnız hissediyorum ağlamaktan gözlerimde yaş kalmadı. Bu anlattıklarım yaşadıklarımın yanında hiçbir şey değil. Başkalarının annelerini görünce kendimi öldüresim geliyor üzüntüden. Kötü bir insan da değilim niye bunları yaşıyorum bilmiyorum. Her gün bugün ölmek için ne yapmam lazım diye düşünmekten yoruldum, gücüm kalmadı. Çok çaresizim. Lütfen o senin annen, böyle kabul et demeyin çünkü olmuyor. Ve uzun yazdığım için sizden özür dilerim sadece çok doldum ve çok üzgünüm.