Sizce Benim Hayatım Normal de Ben mi Kasıyorum (lütfen oku)?

18 yaşımdayım ve hayatım boyunca kimse ne bana ne hislerime saygı duymadı. annemin aldığı kıyafetleri giyiyorum, babamın ucuz diye 30tl ye gönderdiği yerde tıraş oluyorum adam aynı makas makine havluyu bir kere temizlemeden tüm ülkeyi tıraş etti. Hayatımda ilk orijinal ayakkabımı 17 yaşımda. Oda 450TL gibi bir fiyattı. Tarzımı belirleyemiyorum çünkü biliyorum laf edecekler. Kaşlarım kalın düzeltemiyorum rezil edecekler. Top diyecekler küfür edecekler. Sınava hazırlanıyorum illa onların okumamı istediği bölüm olsun istiyorlar. Yetenek ve tercihlerimin önemi yok. Münazara şampiyonuyum tek başıma 5 farklı kişiyle tartışıp kazandığımda oldu. Haksız olduğum hiç bir tartışma yok. Kendimi iyi ifade ediyorum her ne kadar şu an öyle olmasa da. Ama olay sanat çerçevesinden çıkınca ben kimseye karşı haklı olamadım. Biri bana çirkin diyor kendimi savunuyorum ve haksız oluyorum siz düşünün. Ben bilgisayar mühendisliği okuyup yazılım yapmak istedim yeteneğim vardı önümü kapatmak için elinden geleni yaptılar. İnternetten para kazanıyordum iflas ettim onlar yüzünden ve hala günlük 20tl ile geçinmeye çalışıyorum. Bir kız arkadaşım (normal arkadaş) sırf hali kötüyken elimi omzuna attım diye bir komşum fotoğraf çekiyor ve bu fotoğrafı anneme gösteriyor. Annem sanki anlına leke sürülmüş gibi davranıp gece 12 de evden çıkıp gidiyordu ailesinin şehrine sırf bu yüzden. Ben mükemmel bir fiziğe ve güce sahibim aynı zamanda dövüş yeteneğine. Orantısız güç sanırım bende var. Bu tabirleri ben değil beni görenler söylüyor. Türkiye şampiyonasında ilk rakibimi 3 tekme ile nakavt ettim ve başlama bitiş arası maç 9 saniye sürdü. Bir insanın fitness yapmadan genetik ile kavuşacağı en iyi fiziğe sahibim ama sporuma izin vermediler. Fitness'a zorla yazın yazdırdım kendimi o da ne zorluklarla. Okul baskısından 1 ay sonra onu da bıraktım. İnsanlar hep zorbalık yaptı tipimle dalga geçti kafatasımda çok kısa kesmezsem belli olmayan bir bozukluk var bunu bilmeden dalga geçtikleri oldu. Hayatıma giren kızlar oldu ama birisi hiç çıkmadı kalbimden 2 senedir bana çektirmediği kalmadı. 6 Ay platoniktim 6 ay beraber olduk sonra geçmişinden yüzüme vurulanlar oldu ayrıldım kıyamadım onca şeye rağmen affetim 2 ay devam ettik terketti 1 ay içinde sevgili yaptı sanaldan olsa da onlada hoşuma gitmicek fotolar attı. Sonra arkadaşı konuşayım onla diye yalvardı kabul ettim sonra geri terketti bu olay 5 defa tekrarladı. şu an 1 aydır mesajlarıma bakmıyor bilerek. Yani ben gelecekte çok hayal kurdum ama hiç birinin olacağına inanmıyorum. Hislerim yerle bir tüm arkadaşlarım bana karşı. 2 tane çok yakın dediğim kişi var zeka seviyeleri aptalın altında anlatsam hak verirsiniz. Eğer ben ikisinden biriyle ters düşersem diğeri de ona taraf oluyor. Önceden bana hak verse bile... Bilmiyorum hayattan tek isteğim yakışıklı ve sevilen biri olmaktı. Dahası da iyi dostluklar kurup sporda ve kariyerimde gelişip büyük işlere girişmekti ama...