Bunlar hangi psikolojık hastalıgın belirtisi?

Daha iyi hissettiğine emin değilim söylediklerinden... Bence evde geçirme o vakitlerini, önce kendinle barış , çık bazen gez alış merkezlerini,, spor yap bir parka gidip, yapabiliyorsan işte hobi olarak çalışmayı dene.. tabi paranı almayı unutma... emin ol o saydığın abuk sabuk sebeplerin kalkacaktır..

işiniz neydi?

Sen delisin :)

Hakaret etmek için demedim :) mecazi yani

Piyasa biraz kötü... Yeni mezunsun ve birazda kendini yeterli hissetmiyorsun galiba, iş konusunda kötü başlangıç yıldırmamalı kendini geliştirebilirsin yeterki senin sen olduğunu kabul et. ... Etrafında ki insaların seninle ilgili ne söyledikleri ne düşündüklerini bence takma fazla yani sorun edercesine düşünme.. Emin ol kimsede senin gibi iyi birisi için kötü şeyler düşünmüyordur... Ama barış ne olur kendinle

Bütün bu bunalım bence iş konusunda kendine güvenememen ama emin ol halledebilirsin... Mimarlık okumak kolay iş değil emin ol ;) değilim ama biliyorum... Davranışlarına gelince Daha doğal yaşa,, Günlük yaşantıda yaptıklarını diğerleri ne der diye sürekli sürekli düşünerek adımlama... Ruhunu sıkma ve AKLINI GEREKSİZ başkaları başkaları diye doldurma

Ortam değiştirebiliyorsan durumun el veriyorsa dene bence

Ama mimarlık kolay bir meslek değil.. Hayat da aynı derece kolay değil... Yeni mezunsun zirvede değilsin,, ilk basamaktasın daha.. hemen bıkmıcan... Mesleğinde özgüvene ihtiyacın var... Mimarlığı bitirebilen biri eminim aşabilir bu problemi zamanla :)

Evet dışarı çıkabiliyorsan bilmiyorum hani varsa fırsatın...

Bak sana artı bişey söyleyeyim mi :)

Buna bir işte tecrübesi olarak bakmanı tavsiye ederim.. Piskolojinde de bişey yok.. Sosyal olarak aktif olmayı dene... Yanlış anlama problemini burada aşamazsın. Bu seni daha içine kapanık yapar soyutlar... Mesleğinle ilgili sorunları çözersen diğer düğümler çözülmücek direk yok olucak emin ola mimar hanım ;)

Öyle ya da böyle yok.. Sonuçta yarın senin bir başkasının değil

yok be bizde böyleyiz

bişi olmaz

bende çekingen bir insandım. çünkü her zaman rezil olmaktan korktum. insanların benimle alay etmelerinden korktum. bu süreçte başıma gelmeyen kalmadı. çok mutsuz bir insan oldum. çünkü korkak bir adam olarak yaşadım. insanlar tarafından beğenilmemekten korktum, kimi zaman bana zarar vermelerinden ya da beni aralarına almamalarından korktum. bu yüzden hep geri adım attım ve insanlardan uzaklaşmaya başladım. en sonunda yalnız bir adam oldum. hi dostum yoktu. iş bile bulamıyordum. yevmiyelik işlerde çalışmaya başladım. öyle günler yaşadımki çalıştığım hak ettiğim parayı bile vermeyenler oldu. düşünsene, ellerin parçalanıyor çalışırken ve herkes parasını alıyor ama sen paranı alamıyorsun. çünkü alacağımı bile istemekten utanan bir adamdım:( üniversite mezunuydum ve amelelik yapıyordum. okuma yazma bilmeyen insanlardan hiçbir farkım yoktu. hatta onlardan bile eksiktim çünkü onlar paralarını alıyorlardı ben alamıyordum:( çevremde bana akıl verip yol gösterecek hiç kimsem olmadı:(

ben her geri adım atışımda insanlar üzerime gelmeye devam ettiler. herşey ters gidiyordu ve hep insanları suçluyordum:( ölmeyi bile düşündüğüm anlar oldu. işte o dönemlerde, yani ennn dibe vurduğum dönemde intihar etmedim ama ettiğimi varsaydım ve yepyeni bir insan olmaya karar verdim. bu yeni insan olarak yaptığım ilk şey ise insanları oldukları gibi kabul etmek oldu. bütün suç benimdi. çünkü onlara korktuğumu hissettim ve onlar da doğaları gereği beni yok etmek istediler. işte kural buydu. bundan sonra korkularımın üzerine gitmeye başladım. çalıştığım zaman paramı alabilmek için iki elimle yakalarına yapıştım. hoşlanmadığım insanlara olardan hoşlanmadığımı yüzlerine karşı söylemeye başladım. konuşurken onların gözlerinin derinliklerine bakmaya başladım. benimle alay emeye çalışanlara küfrettim zaman zaman yumruklarımı devreye soktum. bana vermedikleri saygıyı onlardan söke söke almaya başladım. iş görüşmelerine gittiğimde hedeflerimi yüksek tuttum ve düşük iş teklif ettiklerinde...

... bana bunu mu layık görüyorsunuz diye onlarla alay ettim. müdür olacak herife gözlerinin içine baka baka ben senin şu yaptığın işi senden çok daha iyi yaparım sen kimsin dedim. insanlardan nefret ettiğim zaman bunu onlara çekinmeden söyledim. şimdi yine yalnız bir adamım ama mutsuz değilim. üstelik şimdi çok daha rahat bir işte çok daha fazla kazanarak çalışıyorum. çünkü artık dişlerimi gösteriyorum. çünkü artık kimseden korkmuyorum. onlar insansa ben daha çok insanım.

seni anladığım için bu kadar çok üstünde duruyorum. çünkü neler hissettiğini çok iyi anlıyorum. iyi bir insan olduğun için bunlar başına geliyor:( fakat maalesef herkes bizim gibi değil:( ben şu an trafik zabıta olarak çalışıyorum. basit bir örnek vereyim: adam gelip aracını kaldırımın ortasına park etmiş, yayalar kaldırımdan geçemiyorlar. ben de anons ediyorum ''beyefendi aracınızı alır mısınız '' dediğim zaman bana el kol işareti yapıyor, iki dakka işim var, hemen geliyorum diyor. benimle pazarlık yapmaya başlıyor. ama ben öyle demiyorum artık. şu şekilde sesleniyorum: '' aracını hemen kaldır oradan! çabuk! '' böyle seslenince hemen aracı kaldırıryor:))

Ne bileyim aynı belirtiler :))
Sen paranoyak olmuşun kesin tespit.!

:)..