Çok yoruldum. Artık ne yapacağımı bilmiyorum?

Bir kaç üniversite bitirmiş, birden fazla mesleği olan, ayaklarının üzerinde duran biriyim. Ama yaşadığım ağır travmalar var. 12 yaşlarında benden 20 yaş büyük biri tarafından t... uğradım. Ama ispat edemedim. Ben şu an 30 yaşındayım. Bunu yapan kişi hala hayatta ve çok güzel bir yaşantısı var. Benim ne yaptığımı bilmiyor ama ben onun ne yaptığını biliyorum. Evlenmiş ve bir kız çocuğu var. O hayatını yaşarken, ben yarım yaşıyorum. Ben bunu çocukluğumdan beri kime anlatsam kız arkadaşım olsun, hayatıma giren erkekler olsun hep tehtit yedim. Kız arkadaşlarım sırf çıkarları uğruna beni kullandılar. Bir dediklerini yerine getirmediğimde de beni rezil ettiler. Hoşlandığım erkekler ise duyar duymaz ahlaksız teklifte bulundu. Tehtit ettiler ve isteklerini yerine getirmedim diye hakkımda hesaplar açtılar. Kimseye bir kötülüğüm dokunmadığı halde sırf çocukken yaşadığım durum yüzünden adımı o... çıkardılar. Sonra birini sevdim. Oda beni sevmişti. 7 senedir beraberiz. Ona da söyledim. Herkes den çok farklı yanaştı. Bana sahip çıktı, korudu. Bana çok değer verdi. Benim için her şeyi yaptı. İlişkimizin ilerleyen zamanlarında onunla birlikte olmak istedim. Lütfen yargılamayın. Bir kadının üzerinde kalmış t... hissini anlayamazsınız. Yaşayan bilir. Çünkü bunu yaşayan insan keşke kendi isteğimle olsaydı da o durumu yaşamasaydım der. Oda kabul etti. Bu yaşandıktan sonra yine her şey normaldi. Bir kaç sene geçti. Her şey çok yolundaydı. Yüzük bile taktık. Ama son iki sene çok değişti. Evlenme hazırlıkları içindeyken başka birine dönüştü. Yeni bir arkadaş çevresi ve yeni bir iş hayatına girdi. Ondan sonra beni görmez oldu. Beni umursamaz oldu. Sırf benimle yatmak için buluşmaya başladı. Eskiden bana her şeyi haber veren adam ortadan kaybolmaya başladı. Bir şey sorduğunda şiddet uygulamaya başladı. Bana her türlü işkenceyi yapıyor. Bana etmediği hakaret kalmıyor. Bana o... bile diyor. Bende ayrılmak istemiyorum. Çünkü ondan ayrılacağım korkusu içimi sardığımda içimde fırtınalar kopuyor. Bazı insanlar bizim gibi kadınların evlenmeye hakkı olmadığını ve kirli olduğumuzu düşünürler. Ama ben öyle düşünmüyorum. Benimde gelinlik giymeye hakkım var ama bu güzelliği yaşatacak insan yok. Bunu yaşatacak adam çok değişti. Onu deliler gibi seviyorum. Ondan vazgeçemiyorum. Uğraştım. Vazgeçmek için çok uğraştım ama ne zaman konuyu oraya getirsem bu sefer kendisi de ağlamaya başlıyor. Seviyorum bırakmam diyor. Sonra aradan zaman geçiyor gene aynı şekilde davranıyor. Neredesin dediğim de bile küfür yiyorum. İnsanlarla çok samimi olmaya başladı. Özellikle şirketteki kadınlarla. Bu konuşmalar ne dediğimde kafama bir şeyler fırlatıyor. ya da karnıma tekmeler atıyor. Eskiden mükemmel olan adam nasıl bu kadar canileşebilir. Karıncayı bile incitemez dediğim bir insandı. Hayatımın en güzel seneleriydi. Ben ne yapacağım. Vazgeçemiyorum ve düzelmesini istiyorum. Bunun bir yolu, yok mu? Ayrıl diyeceksiniz. Ama bu benim için hiç kolay değil. Hem seviyorum hem de bir yuvam olsun istiyorum.

Çok yoruldum. Artık ne yapacağımı bilmiyorum?
Cevapla