Ailen seni nasıl bir çocuk olarak yetiştirdi, seni nasıl bilirler?

Iyi yetistirmediler. Maddi olarak hemen hemen her istedigimi ve ihtiyacimi aldilar. Bu da aslında bir seylerin degerini bilememe noktasina getirdi beni. Bir seylerden muhtac etmek yerine deger bilmeyi ve israf etmemeyi ögretseler daha iyi olurdu. Simdi bunu ben torpulemeye çalışıyorum.

Diger taraftan peşimde kostular. Her sorunumu kendileri hallettiler. Sınıfta oturacagim yere kadar kendileri belirlediler. Oturmak istedigim arkadasi ve sirayi aileme soylerdim onlar hocayla konusup ayarlarlardi. Bu sadece bir ornek. Genel olarak boyle büyüdüm. Simdiki bana yansimasi da şu. Özguvensizlik. Kendi işimi kendim halledemiyorum. Tek basima bir seyler yapmaya cekiniyorum. Tuttuğunu koparan cocuklar var benden kucuk, cok fenalar, oyle olamiyorum. Bir yandan hanimefendi olmak cok onemliymis gibi lansedildi ama cevrem tarafindan. O yuzden hanimefendiligim bozulmasin diye bircok konuda hakkimi savunamadigim durumlar oldu.

Onun disinda gen olarak mi boyleyim yoksa yetistirilisten ni kaynakli bilmiyorum ama hassas biriyim. Disardan bana biri olumsuz bir sey soylesin cok alınıyorum. Hani baska insanlar bu durumu takmaz yoluna bakar ya da karsidan gelen hamleye lafini sokar, cevabini verir yoluna bakar. Bende ikisi de yok. Ikili ya da coklu tartismalarda kendimi savunamiyorum. Bir yandan cok savunmasiz kaliyorum, karsimdaki kisi oyle seyler soyluyor ki ne diyecegimi, nasil karsilik vereceğimi bilemiyorum. Diger yandan da karsi tarafi kirmak istememek gibi bir durumum var. O yuzden aman kırılmasın, uzmeyeyim kafasiyla da cigu lafimi yuttugumu bilirim. Yani kisacasi beni üzerler ama ben kimseyi uzemem, laf edemem.

Tabi tum bunlar yasamimi zorluyor. Ozguvensiz olmak, disari cikip kendi isimi kendim yapamamak, hicbir zaman girisken bir cocuk ya da yetiskin olamadim. 10 yasindaki cocuk gider hocayla sohbet eder gibi konusur, istedigini yaptırır, istedigi yere oturur ama ben kendim gitsem konussam bile bunu başaramadim. Yani baskasi rahatlikla basit seyleri yaparken ben yapamadim, olmadi yapsam da sonuc alamadim.

Insanlarin bana karsi bir perdesi oldugunu da dusunuyorum acikcasi. Hani disardan itici miyim, soguk muyum bilmiyorum ama insanlar benim işimi de yapmıyorlar açıkçası. Bunu da farkediyorum. Benim işimi yokuşa süren cok insan oluyor. Baskasinin işini 2 gunde hallederken, benim isim 4-5 gunde anca hallediliyor. Belki de hir gür cikarmadigimdandir bilmiyorum. Insanlar sizi cekingen ve zayif gorunce bunu da kullaniyorlar açıkçası. Bu ulkede isinizi yaptırmak ve hizli sonu almak icin tehdit edeceksin, kavga cikaracaksin, dava edecegim falan diyeceksin. Benim gibi ılımlı, aman sorun çıkmasın, sessiz ve guzellikle canımız sıkılmadan halledelim tavrinda olunca bizim milletin insani kibarliktan da anlamiyor zaten. Illa k*pek gibi davranacaksin ki istedigin seyler olsun, işin hizli olsun.

Akıllı ve uslu bir kız olarak bilirler tabikide