Annemin sürekli beni babama karşı doldurmasından bıktım annem ve erkek kardeşim çalışmıyor beni dışlıyorlar evden ayrılmalı mıyım?

Kendi işimi kurdum ve gece gündüz çalışıyorum. Annem ve erkek kardeşimle yaşıyorum. çalışmadılar hiç. ailede çalışan tek ben varım. bu zor zamanlarda ayakta durmak için var gücümle çalışıyorum. onların da dertleriyle ilgileniyorum. sabah onların derdiyle uğraşırken akşam ise 3 e kadar çaloşıyorum. annem allah razı olsun bile demez sürekli fazlasını ister. erkek kardeşimi de kendi gibi yetiştirdi. ikisi bir olup dışlıyorlar. bende ev işi bekliyorlar kafamı kaldıramadığım bir dönemde iken onların benden bir şey beklemesi beni deli ediyor. birde bunlar yetmezmiş gibi beni babama kötülüyorlar. babam yurtdışında. görüntülü konuşuyoruz. babam sürekli annemi haklı gören bir kere olsun gönülden benimle ilgilenmeyen bir adam. hatalar yaptığı için ona güvenmiyorum. eskisi gibi değiliz babamla da. annem kanser atlattı. 4 sene önce teşhis konuldu ve ameliyat oldu, bütün masraflarını karşıladım. elimden geleni yaptım. o zaman başka bir işyerinde çalışıyordum. sorumluluklarım vardı firmama hep yanında olamadım. sıkıntılardan bunalmıştım. erkek arkadaşımla devamlı geziyorduk çünkü sıkışmış olduğum hayatta nefes veren bir o vardı ona aşıktım. ama ailem bunu anlamadı. suçladılar. erkek kardeşimle, annemin, evin herşeyini yüklendim. babam normal seviyede para gönderiyorrdu. rahat olmaları için herşeyi yaptım sıfır ev eşyaları aldım annem ameliyattan sonra rahat etsin diye en iyi robotları aldım. sevgilimle beraber ne gerekiyorsa yaptık. kanser olmasın diye en iyi ilaçları buldum getirdim. gezmelerime hep dahil ettim. kurslara yazdırmak istedim. sağlıklı beslenmesini sağlamaya çalıştım. ezik kalmasın diye akrabalarımızın yanında hep destekledim. arkasında durdum. ama bunca şey ve nicesini ettiğim annem kardeşimin incir aldığını söyleyerek benim onunla ilgilenmediğimi söyledi. Annem işine gelmediği için bir süre sonra sevgilimle bizi ayırmak istedi. ne yaptıysak yaranamadık. ben çalışıyorken ona evde kahvaltı hazırlayan kardeşim kıymetli oldu. dışarıda çalışıp tüm emeğini onlar için harcayan ben kötü oldum. ipler baya koptu zamanla. şu an kendi işime odaklandım ve hayatımı devam ettirmek için paraya ihtiyacım var. benim bu çabamı anlamayıp beni yargılıyorlar. sürekli laflarına ve beni anlamamalarına maruz kalıyorum. yıllardır evde kedi bakılır. ama ben getirdiğim için son kedilerimizin sürekli şikayeti edilir oldu. çalışma hayatının zorluklarını bilmeyen ailede yaşamak çok zor. asıl soru şu ben zorlanıyorum ve eve çıkmak istiyorum aynı evde yapamıyoruz. kanser hastası annesini bıraktı gitti denilecek diye evde hapiste yaşıyor gibiyim sizce ne yapmalıyım.