Arkadaşları olanları çok kıskanıyorum, benim hiç arkadaşım yok, acaba kimse sevmiyor mu beni?

Bulabilsem :(

Samimi olduğumu düşünüyorum insanlara karşı, cana yakın, sıcakkanlı. Ailemin bunda etkin rolü olduğunu düşünüyorum asla bir yere göndermezlerdi fakat şu yönden de düşünürsek, istanbuldan, afyona lise okumaya geldiğim zamanlarda da benimle arkadaş olmaya yanaşmazdı insanlar, havalı buluyorlarmış, zenginmişim falan.

Bununla hiç alakasının olduğunu düşünmüyorum neden diye sorarsanız eğer cafelerde, restorantlarda çoğunluğa bakın hep türbanlılar bir arada toplanmış. Aksine ben kimseyi başörtüsünden ya da mini eteğinden vs yargılamam

Benim burada bahsetmek istediğim çevremdeki kişiler halbuki dar görüşlü fakat çevresi var ben bunu kastetmek istedim, yani sadece kendi çevreme nazaran bakarak.
Depremde vefat edenler Doğulu diye umursamayıp gününü gün edenler, arkadaş buluşması yapanlar var daha saymamı ister misiniz?

Bilemiyorum bu arada insanlara mesafeden kastınız ne olabilir?

Hoşgörü ve anlayıştan kastediyorsanız bana göre her şey olabilir, yargılayıcı biri asla değilim. Sadece anneme göre, çevremde beni çekemeyen, bana imrenen, yerimde olmak isteyen çok kız varmış ona göre öyle 🙊😂 evlendim, evlendikten sonra arkadaş edinmelerden biraz korkulur aslında örneği var yasak elma 😂 birbirlerinin kocalarını elinden alıyorlar, bu gibi durumlar da yaşamak mümkün galiba eğer öyleyse kalsın zaten