Bir anne neden kendi kızının söylediği şeyleri kabul etmez ama aynısını başkası deyince anlayışla karşılar?

Bu durum sürekli oluyor. Bir konu var diyelim , kendi fikrimi söyleyince hak vermiyor ama başkası deyince anlamlı geliyor sonra hıııı diyor.
Arkadaşım geldi yemek yemeden kahve içelim dedi kahve suyunu koyarken boş ver şimdi kahveyi demişti.
Ben değil arkadaşım istiyor dediğimde heeee o mu tamam yap o zaman demişti.
Düzgün bir şekilde dişim çürüyor yaptırmam lazım zaten SGK karşılıyor bir miktarını dediğimde para yok demeye getirdi ama para yok değil inanın ki.
Beni asla çalıştırmadılar babamın parası bana yetermiş öyle dediler mesleğimi de kendim seçmedim onların isteğine göre okudum ve mezun oldum çalışma dediler. Şimdi de git çalış diyorlar 6 yıldır tembelliğe alıştırdılar.
Kıyafet almak istedim çok pahalı bir şey değil en azından kendimi önemsemek için çünkü çoğu kıyafetim eski.
Derdimi anlatıyorum mesela benimle aynı okuldan mezun ve aynı sınıfta olduğum arkadaşım mezun olur olmaz çalıştı kendine bakıyor baya araba almış fotoğrafını gösterdiğimde o manken kendinle kıyaslama dedi hayır sınıf arkadaşım dediğimde utandı. Hayallerimi çaldınız dediğim zaman derdimi anlatınca senden soğuyorum dedi annem. İnanın hep onlara ayak uydurmaya çalıştım asla sözlerinden çıkmadım ama artık çok ağır geliyor ve ben ne yapacağım bilmiyorum.
İş için gidip konuşacağım 2 bin liralik kredi kartı açtırdı kendi isteğiyle bana, harcadım diye kartıma el koydu daha 1 kere kullandım o kartı.