Hayat boyu anlaşılamayacağını düşünmek, yanlış anlaşıldığını yalnızlığa mı götürür?

İlle sevmek sevilmek değil ki derdim. Dert anlatmayı bıraksam güvenip anlattıktan sonra sıkıntı çıkıyor nedense. Arkadaş olsun eş dost olsun hep altından başka şey aranıyor akılları fikirleri saçma sapan yerlere takılıyor. Seni yadırgıyorlar, ah şu çenemi tutabilsem. Ne kimseden soğuyacam ne de kendimi küçük düşürecem

Seni anlamayacak insanlara kendini anlatmak yerine bunu bir deftere yapmalısın. Onlar seni anlayamayacağı gibi sende onları anlayamayabilirsin. Önemli olan çabalamak ortak noktada buluşmak. Ama bu tek kişinin isteğiyle olmuyor karşında seni anlamak isteyen çözmek isteyen biri olmalı. Olmak zorunda değil dediğim gibi dertlerini insana anlatmamalısın. Bir deftere yazmalısın veya bir çiçeğe anlat ama insana anlatmakla uğraşma.

İnan insanlarla o kadar iyi empati kuruyorum ki bir durumları olduğunda koştukları durak benim. Karşılık beklemiyorum ama saygı istiyor insan. Anlattıklarım farklı yöne çekilmesin istiyorum ama nafile. Haklısınız insanlar olumlu sonuç vermiyor

Bende böyleyim tanımın gibi ama bunun bana hiç yararı olmadı sen ne kadar kötü insanlara iyi davranırsan o kadar çok istekleri artıyor çünkü artık çıkarları için kullanıyorlar seni. O yüzden onlardan uzak dur bir şey anlatma çabasına girme ve seni gerçekten seven insanlarla vaktini harca.

Aslında kötü olmasına gerek yok insanın. Beni seviyor benimle vakit geçirmeyi de seviyorlar ama sanırım dinliyorum diye en ele alınır özelliğim bu herhalde 🙂

Onlarda seni dinlemeli :)

Kesinlikle 🙂