Kadın olmayı sevmiyorum, benim gibi hisseden başka biri daha var mı aranızda?

Yani her kadın aynı şartlarda değil lakin ben Konyalıyım ve bu şehirde bir kız olmak her şeyden daha kötü. Tatile girdik, arkadaşımla bir sinemaya bile gidemiyorum. Ne bileyim akşam ezanı vaktine kalsam adım sokakçı oluyor ya da annemin bir an bile işine yaramasam, en faydasız ben oluyorum. "Hiçbir işime yaramıyorsun" diye sürekli söylenip duruyor.

Sürekli kendimi kapatmak zorundayım. Gerek giyim, gerek davranış... ama abim öyle değil. Kimse arkasını sormaz, istediğini yapsın istediği yere gitsin. Aileme göre o, erkek.

Ben bu hayata gelmeyi seçmedim, çocuk isteyenler onlardı ve şu an yine aileme bir şey borçlu olan sadece benim. Sadece ben daha çok çabalamalıyım, daha çok nazik olmalıyım, daha terbiyeli daha daha ve sürekli bi daha olmak zorunda.

Bazen neden sadece ölmüyorum diyorum ki. Ne bileyim mesela karşıdan karşıya geçerken sağıma soluma bile bakmıyorum bazen. Cebimde de sürekli bir not taşırım ne olur ne olmaz. "Ölümüm intihardır" diye😂

Benim gibi olan var mı başka aranızda?