Çevrem ne yaşadığımı bildiği halde üzerime gelip beni bunalıma sürüklüyor. Kendimi nasıl koruyabilirim?

Mesela annemin psikolojik rahatsizliklari var onunla ne oturup insan gibi dertlesebiliyorum ne sohbet edip 2 lafın belini kırabiliyorum. Sürekli evdeyim evin tüm işini yükleniyorum yemek yapıyorum abim ve babama hizmet ediyorum. Durumumuz yok lisedeykende yoktu şu an Ülke olarak kötü bir döneme denk gelince zaten biz daha bir kötü olduk. Dersaneye gidemiyorum evde sınava hazırlanıyorum kaç yıldır. Mutsuzluktan ve stresten sürekli ağlıyorum saçlarim dökülüyor sokağa çıkmaya çekiniyorum akrabalar beni görse hala burdamisin diyor arkadaslarim da keza öyle hepsi içten içe seviniyor. Ablama gidiyorum kimse arkanda yok evlensen senin için daha iyi diyor beni artık küçük bir çocuk gibi görüyor önemsenmiyorum. Benden küçük kuzenlerim bile beni kendinden aşağıda görüyor burunları düşse eğilip almazlar.
Evli abimde arasıra bize geliyor şu evin haline bak eşsek kadarsin sürekli bu ev temiz dursun zaten evdesin tüm gün diyor sonra tak kalkıp gidiyor evine ne arıyor ne soruyor.
Hiç kimsem yok ne yapacam ne olcam bilmiyorum.