Artık gerçek hayatımı birilerine anlatmam gerektiğini düşünüyorum ve yazıyorum size.
Gözümün önünde anneleri babaları sarıldı onlara hastalanınca baktılar ama benim ailem hasta olduğumda bile ya döver ya da benden bıktığını hissettirirdi. Ameliyat olduğumda annem oflardı onu başımdayken uğraştırıyorum diye. Orta okuldayken hatırlıyorum da hastayken hep annem zorla okula gönderirdi hastalıktan kusarken yollarda yürürdüm okula giderdim ablamdan 50 kuruşluk bisküvi istediğimde almazdı. Hep sevilen olmak istedi her zaman en çok sevilen oldu. Kaç kez hatırlarım ablam yüzünden dayak yerdim evde ışık açık kalırdı ben yaptım sanardı babam odaya gelip küfür edip döverdi beni. Ablam gülerdi. Şimdi büyüdüm 25 yaşıma geldim. Düşünüyorum hiç sevilmemişim ben. Babamı da babası hiç sevmezdi belki bana o yüzden böyle davrandı. Ya annem? Küçücük benden ne istedi. Keşke beni dünyaya getirmeseydiniz diye kaç kere ağlayıp ölmek istediğimi hatırlarım. Sonra üniversiteyi kazandım annem babam tebrik bile etmedi beni. Sarılmadılar. Hiç istemediler iyi olmamı. Kazanamam sanarlardı hep. Onlar küfür eder dövdükten sonra ben usandığım için karşılık verirdim daha ergenliğe bile girmemiştim o zamanlar. Bu yüzden benden hep nefret ettiler hiç anlamadılar beni dinlemediler. Başarılarıma tebrik etmediler ama kötü bir şey yapsam şımarsam mesela en basitinden bir şarkı söylesem ya da evde gülsem hep döverler kötülük ederlerdi. Şimdi üniversiteyi bitirdim ailemin yanından gittim iş buldum ama sanki hep peşimden geldi geçmişim. Kendimi ait hissedemedim çalıştığım yerde dışladılar beni. Sanki geçmişimi ailemi biliyormuş gibi bizde sevmiyoruz bu kızı dediler ve işten çıktım. Ordada haksızlıklara hep sustum ağladım ben arkamda kimse yoktu çünkü savunamadım hiç kendimi. Bir gün Allahım ya öleceğim ben ya da psikolaga gideyim dedim doktor ilaç verdi 4 yıldır kullanıyorum. Annemin babamın haberi bile yok. Annem görmüş bir ara ama güldü geçti falan. Bir tane sevgilim oldu beni kaç kere kullanmaya çalıştı. Kullandırtmadım onların evindeyim şimdi oradan yazıyorum. Annesi o kadar seviyor o kadar değer veriyordu oğluna benim canım yanıyor. O da sanki benim bu ezikliğimi biliyor gibi benimle hiç ilgilenmiyor. Sevgilim olduğu için bazen onlara gelip kalıyorum ama annesi babasından çok rahatsız oluyorum iştende ayrıldım. Yapayalnızım bir odada akşama kadar uyuyorum. Hiç yaşayamadığım hayatımı. Hiç yapamadım istediklerimi. Beni hiç sevmediler. Ben kime ne yaptım ki. Kimseye bir şey yapmadım. Kimseye kötülüğüm dokunmadı. Allaha sığındım namaz kılıyorum dua ediyorum. Ama kimsem olmayınca canım yanıyor. Bu hayat böyle nasıl geçer. Bu hayat bana cehennem oldu. Ben herkese yardım eli uzattım. kimse tutmadı elimi. Yardım eli uzattım kimse tutmadı benim elimi. Hep vurdular hep vurdular. Şimdi sigara bağımlısı oldum. Bunlardan dolayı. Kendime zarar vermekten başka bir şey yapamıyorum artık.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer