Ne kadar güzel sözler değil mi? Gün gelecek herkes yaptıklarının hesabını verecek?

Bırak... Dünya, Dünyayı sevenlere kalsın.

Her Koyun elbette kendi bacağından asılacaktır. İster iman edin, isterseniz iman etmeyin ama ÖLÜM Hâk. Gün gelecek hepimizin kapısını çalacak.

Her insanın hayatında da Pişmanlıkları vardır. Ama herkesin. " Keşke yapmasaydım " Bunu hayatta yaşarken bir çok insan söyler. İşte öldüğünde de aynı cümleleri dudaklarında terennüm edecek. " KEŞKE " İster inanın isterseniz inanmayın ama herkes " Keşke " diyecek.

Bunu bile bile neden neden hatalar yaparız. Neden yanlış yola gideriz. Doğrusu varken neden yanlış bizi cezbeder. Nefsani olsa gerek. Ölümden sonra Ya Hayat varsa. Ya Cehennem varsa ne olacak o vakit. Şimdiden Adaletli olsan, kalp kırmasak, doğru insan olsak kime zararı var. Bu Dünya da Adalet Sarayları olduğuna inananlar Öldükten sonra da olmayacağını mı? zannediyorlar. Burada olan, Orada da olmayacak mı?

Ölümüm vâr olduğunu biliyoruz ve Ruhun da vâr olduğunu biliyoruz. Peki insanlar Asıl üzerimizde taşıdığımız bedenin ceset olduğunu ne zaman anlayacaklar. Ruh gidince Beden ayakta bile duramıyor. Görünmeyen bir ruh. Elle bile tutulmayan, bedenin içinde saklı olan bir varlık nasıl olurda bedeni ayakta tutar. Kalıp değil ki bu ayakta tutsun bedeni. Nasıl oluyor bu. O zaman ölen, toprak olan sadece Bedenimiz. Peki Ruh öylece ortada mı? kalacak. Bekleyecek yeri olmayacak mı? Boş boş duracak mı? bu Ruhlar. Onları da bekleyen bir kapı olmayacak mı? Senin bu dünya da evin, yurdun var, Peki Ruh' unda evi, yurdu yok mu? Sahibi yok mu?

İşte Sır gibi saklı olan karanlık bir oda gibidir o bekleyiş. Hesap verme zamanı vardır elbet. Bu Dünya' dan Hesap vermeden gittim sanırsın, kurtuldum sanırsın ama gerçek evine döner Hesabı da ödersin Azizim.

Allah var GÂM yok.

Hiç kimse sahipsiz değildir. Allah nerede diyenlere ilk önce Su' yun hikmetine baksınlar. İki yanıcı madde yan yana tesadüf gelecek (h2 + O) hem yanmayacak hem de patlamayacak. Hiç bir şey tesadüf değildir.

Aşağalamak değil benimkisi sadece bir temsil vereyim o vakit Beyni olmayan, başında kimse olmadan kozadan çıkan bir örümceğin ilk yaptığı iş AĞ örmektir. Bu sanat kendiliğinden mi? oldu. Diyenler der ki İçgüdüleri. O vakit İnsan da üstün varlık doğduğunda patik örsün, kazak örsün o vakit. Dünyanın her yerinde ki Örümcekler nasıl oluyor da aynı sanatı sergiliyorlar. Ona bunları öğreten yok mudur? acep. Demek ki örümceğe de sevk-i ilahi ile öğretilen var. Ona da bunu yapması öğretilmiş.

Ne garip değil mi? Dünyada ki bütün Örümcekleri tamamı dâhi noksansız bu bu Allah' ın hikmetini, Sanatını sergilerken İnsanoğlu ise tamamını bırakın çoğu ortak bir iş yapamıyor. Düşünsenize herkes doğuştan Ressam değil, Âlim değil, Teknisyen değil falan filan.

Demek ki mesele bizi izleyen, idare eden ve gözeten biri var. İsteyen kabûl eder ya da etmez. Hakikat böyledir.

Allah' a güvenen, sırtını yaslayan bilsin ki kurtuluşa ermiştir. Sen hesabını unutsan da bil ki Allah unutmaz. Âdl isminin hürmetine Âdaleti ile muamele eder kuluna. Sen sabredersin O hesap sorar. Hiç bir şey unutulmaz.