Ailem başıma bir şey gelir diye çoğu şeyden kısıtlıyor?

23 yaşındayım. Bu sene okulum bitince mühendis olacağım. Ben mühendis olacak kadar büyüdüm, ancak ailem beni gözlerinde bir türlü büyütemedi. Her zaman sanki en kötüsü benim başıma gelecek, evden dışarı çıktığım an organ mafyaları tarafından kaçırılacak, akşam hava karardığı an dışarda olursam öldürülecekmişim gibi davranıyorlar. Gezmeme tozmama karışmazlar ama saat 6 oldu mu annem aramaya başlar nerde kaldın geç kalma diye. Akşam arkadaşlarımla dışarı cıksam 9 da eve dönsem geç gibi bakıyorlar. istiyorlar ki her zaman gündüz dışarı çıkayım. Üniversite tercihlerimde hep şehir dışı yazmıştım sadece bir tane İzmir yazdım o da tuttu şansıma. Yani onların gözünde muhtemelen şu an lise 8 im.

En azında şehir dışında olsam bu duruma alışmak zorunda kalırlardı, büyüdüğümün farkında olurlardı diye düşünüyorum hep. Onları da anlıyorum devir kötü , insanın başına ne geleceği belli olmuyor ama bu hayat hep böyleydi hep de böyle olacak. Yaşıtlarım gününü gün ederken gezip tozarken , gençliklerini yaşarken onların annesi babası yok muydu? onlar evlat değiller miydi? benim de başıma bişey gelmedi onların da. ama aramızdaki tek fark : onlar en güzel yaşlarını gönüllerince yaşadılar ben ise başıma bir şey gelir diye hiçbir şey yapmadım. Bunları onlara söylediğimde '' gezmiyor musun toz muyor musun, neyine karışıyoruz '' tarzında cevaplar alıyorum.

Arkadaşlarımın çoğu üniversiteye şehir dışından geldiler. Haliyle rahatlar. liseden yani izmirden arkadaşlarım da rahatlar. Akşam bir şeyler yapmak istiyorlar, ara sıra katılıyorum ama çoğu zaman aileme bile sormadan gitmemek için bahaneler uyuduyorum. Çükü biliyorum gitsem diken üstünde olacağım ha aradılar ha arayacaklar. arkadaşlarıma bu yaşta ailem izin vermiyor demekten utandığım için de sürekli yalan söylüyorum. Artık çoğu beni uyumsuz olarakk görüyor. Veya ailemin yobaz olduğunu düşünüyorlardır herhalde. Aslında öyle bir aile değiller çok iyiler ama gerçekten bu korumacı tavırlarından çok yoruldum. Bu benim hayatım, bir tane hayatım var ve bu yaşlarım bir daha geri gelmeyecek. İleride geri dönüp baktığımda keşkelerimin bu kadar çok olmasını istemiyorum. Kendi hayatımı istediğim gibi yaşamak istiyorum...

Sizce ne yapmalıyım...