Küçümsemek kötü bir davranış olduğu halde saygı sınırı aşılmıyor mu?

Mevlânâ'nin şu güzel sözü geldi aklıma.

"Ey İnsan Kaf Dağı kadar yüksekte olsanda, kefene sığacak kadar küçüksün. Unutma her şeyin bir hesabı var üzdüğün kadar üzülürsün."
Ve dönüp dolaşıp onu buluyor. Sitede bana küfürler eden bir varlık vardı. Geçen aylarda istediğini alamadığı için etiketini bıraktı. Üstüne de saçma sapan bir soru açtı kendini daha da rezil etti. Demem o ki insan bir süre sonra yaşattıklarini misliyle yaşıyor.

Ankara’da tren istasyonundayım. İstasyon tıklım tıklım. İş çıkış saati olsa gerek. Oturacak yerler dolu. Ben de ayakta bekliyorum. Kalabalık arasından görme engelli orta yaşlı bir amca elinde değneği ile yaklaşıyordu. Biraz durup seyrettim o amcayı ve etrafındaki insanları. Yardım etmek isteyen, oturacak bir yer vermek isteyen çıkacak mı diye. İnsan olma vasfını içinde taşıyan o kadar az insan var ki. Kalabalık canlı sürüsü demek geliyor içimden insan yerine. Kendi nefsimi de işin içine katıyorum tabi. Bazen bende de duyarsızlık oluyor maalesef ki. Ama içimde bir yerlerde hâlâ insan olma vasfına dair bir şeyler olduğuna inanıyorum. 😊

Kimseyi küçümseme ek lazım çok kötü bir şey yapmış o kızlar ayıp yahu edepte saygı da bitmiş bizim jenerasyon böyle değil sanırım ama x z her ne derlerse baya sıkıntılı