Biraz konuşabilir miyiz?

Ben orta okul terkim. Ailem okutmadı ben okuldan ayrıldığımda öğretmenlerim çok üzülmüşlerdi iyi öğrenciydim geleceğim vardı. Yok ettiler.. Bu yaşıma kadar hep okuyamamanın, gururla sunacağım bir mesleği kimliğim olmayışının acısını yaşadım. Ama şu son zamanlarda daha bir acıyor canım. Sevdiğim adam üniversite mezunu. Kendimi ona yakıştıramıyorum korkuyorum. Adam okumuş etmiş bense cahil kalmışım. Beni kendine ailesine yakıştırır mı ezer mi dışlar mı diye tereddüt ediyorum. Okuyan yüksek meslek sahibi kız arkadaşlarım var eşleri kötü davranan, döven, ezen. Bazen diyorum ki kızım saçmalama bak okuyanın da hali bir okumayanın da. Ama sonra yine moodum düşüyor özgüvenim yerlerde. Çok acı çekiyorum. Oku diyeceksiniz biliyorum. Bende düşündüm ama bu yaşta bunca yıl sonra aklım almaz artık. Bana okuma dışında verebileceğiniz tavsiye var mı? Halk kurslarında güzel meslek yok. Zaten iş sahipleride halk kursu mezunlarını ciddiye almıyor. Bu hayatta kimliğimi nasıl bulabilirim? Benimle aynı sorunu yaşayan, yaşayanı tanıyan, veya aklı fikri sağlam arkadaşların yorumlarını bekliyorum.
Biraz konuşabilir miyiz?
Biraz konuşabilir miyiz?
Cevapla