Sözde aile olan ama aile bağı hissedilmeyen bir evde büyüdüm bende mi aynı kaderi yaşayacağım?

Ufak bir aile yürüyüşü bile yapamayan bir aile tiksiniyorum

bakıyorum anne ve babam acınası insanlar annemin arkadaşı konuştuğu kişisi dahi yok kendine bakmaz umursamaz babam ise eline geçen parayı mantıklı kullanmak yerine harcar her zaman hata yapar ders almaz

asosyal bir ailenin asosyal çocuğuyum ablamlar ise sadece sevgilileri ile dışarı çıkar ben bir şey istediğimde herkes her zaman yorgun olur

derinlerde kırıldım gücen sorunum var ve her saniye ölme isteğim diyorum ailem gibi olmayacağım güzel bir aile kuracağım

ama sonra gerçeklik yüzüme bir şamar atıyor bi arkadaşı zar zor olan biri nasıl sevgili yapıp evlenip güzel bir hayat yaşayabilir ki bilmiyorum sigara ve gökyüzü şu an tek sahip olduğum şey