Gerçekçi kalp kırmayan yorumlar lütfen?

13 14 yaşlarında liseye geçtiğim dönemde ailemin isteğiyle kapandım. 8. sınıfta sınavım kötü geçti ailem kapanmamı istiyordu memnun olsunlar diye liseye geçerken kapandım. Ablama da çok baskı yapmışlardı ama inat etti ve kapanmadı. İbadetlerimi yerine getirmiyorum bile. Bir ara namaz kılmıştım onu da bıraktım. Sevgilim var şimdi. Çok güveniyor ve seviyorum. Onun da ilk sevgilisi benim. Cinsel birlikteliğimiz var. Dışardan bakınca çok yanlış biliyorum. Lütfen yargılamayın. Az önce kendi kendime hırkadan elbise yapıp üniversiteye giden ablamın topuklu ayakkabısını giyip küpe takıp ruj sürüp aynada kendimi izledim sonra ağlayarak sigara içtim. Zoruma gidiyor tüm bunların yaşanıyor olması. Soranlara açılmam asla falan diyorum ama içten içe istiyorum. Yine açılmam orası ayrı çünkü bilmiyorum ne olacağını böyle alıştım kendimi bilmeye tanımaya başladığım zamandan beri. Hani diyorum dinime dönim iyice ibadetlerimi yapim o zaman sevgilimle şimdiki gibi olamicaz. Yargılamaz böyle kabul eder biliyorum. Ama ondan böyle uzaklaşmak istemiyorum. Açılsam zaten olmaz. Üniversiteye hazırlanıyorum evdeyim. Üniversiteye gittiğimde de açılmam zaten. Ama bu vicdani rahatsızlıktan nasıl kurtulurum bilmiyorum. Lütfen güzel cevaplar verin. Yargılamayın. Daha fazla ağlamak istemiyorum. Yardımcı olmanızı istiyorum.