Kendinizde bir çocuğu yetiştirebilicek erdemi görüyor musunuz?

Koşulsuz, saf sevgi ile yardımsever; sevgisini göstermekten çekinmeyen bir birey olabilmekmiş.

geçen gün uzun zamandır görüşmediğim arkadaşımla hastalığı bahanesiyle buluştuk. uzun zamanda biriken anlatacakları bitti; sessizlikten sonra bir anda “senden çok iyi anne olur” dedi. afalladım ilk, sonuçta birine bu sıfatı yakıştırabilmek için çocuğu olması gerekir. gülerek nedenini sordum.

“mesela bankada yaşlı bir amca parasını yatırmamı istese ben art niyet olabilir düşüncesiyle yapmam, hem ne uğraşacağım derim. ama sen kesinlikle ona yardım ederdin. hatta evine gidemiyorsa ona bile yardımcı olurdun.”(burada bence bana canım demeye çalışıyor. ama itiraf etmek gerekirse zamanında birine parayı yatırmaya yardım edip gideceği yere bırakmışlığım var. cidden salağım)

“ben sana zamanında ne kadar kötü davranmış olursam olayım kendimi kötü hissettiğimi söylediğimde kesinlikle yanımda olursun. ilk bi sinirlenirsin ama sinirlenmen için çok büyük bir şeyi birden fazla kez yapmam gerekir. ardından sanki hiç olaylar yaşanmamış gibi gelir, yine aynı şekilde güldürür sonra gidersin”

“sana biri hakaret etse karşılık vermez, sessizce susar bekler; sonra ‘beni çok kırdın’ dersin”(hayatımda duyduğum en komik eleştiri olabilir)

bunlarla iyi anne olmam değerlendiriliyorsa süper. yalnız tabii tek başına anne olunamıyor; ileride bana değer veren, mantığını duygularının üzerine koymayan, sevgi ve saygıyı kaybetmemiş biriyle tanışıp evlenmem ve çocuğumuzun olması gerekiyor. lol. kısmet.🤭ve şunu söylemek gerekirse çok iyi bir anne olacağıma eminim.