Ben mi alınganım yoksa annem mi düşüncesiz?

Her şeye rağmen annemin sözünü es geçmedim hiç. Eve erken gelmemi istiyordu geldim hep. Fakat bi kere otobüs sebebiyle geç geldim 10:40 civarıydı. Gelir gelmez "git iş bul çalış ben senle uğraşamam babanın yanına göndermek istiyorum seni"demeye başladı. Dünde doğum günümdü hep yüzü asıktı her zaman içimi sıktı. Babam babannemin yanında başka şehirde kalıyor. Babannemde nasıl diyim tiksinç bi kadın. Küçükken hep hatırlarım bana "yok burada yemek yiyemezsin, burası otel değil diyip elimden yemeği aldığını. Veya annene benziyorsun "diye kucucukken beni ağlattığını. Babamda aradı kızım seni buraya alamam hava soğuk diyor bende dedim anneni biliyorum boşuna örtme üstünu olayların. Dalga gecer gibi babannemin doğum günü mesajı atması var tabii. Ne bileyim içimi dökmek istedim. Aileme çok düşkünken artık yanlarında bile durmak isteyen biri değilim