Kız arkadaşım evime almıyorum diye bana küstü? Tek başıma yaşamak istemek küsmek için yeterli bir neden mi?

Ben tek kalıyorum. 2+1 evde. Ailemden uzakta universite okuyorum, ev dedemin evi. Tercihi de buna gore vermistim zaten. Dedem kazanirsan evin hazır demişti. Evin icinde esyalar vardi zaten. Ufak tefek eklemeler yaptım. Guzel bir bekar evi oldu.

Bazi arkadaslar geleyim kalayim falan diyen oldu kabul etmedim. Yalniz yasamaktan mutluyum. Kira falan olmadigi icin diger masraflar, faturalar falan beni yormuyor. Ailemde yeterince destek oluyor zaten.

Yani maddi acidan da ev arkadasina ihtiyacim yok, manevi acidan da. Yillarca bunun hayalini kurmusum, aile evinde sıkılmışım zaten. Yalniz kalmak iyi geliyor.

Yurtta kalan sinif arkadasim hatta sira arkadasim yakin arkadasim birkac defa sana mi taşınsam, sende yalniz olmamis olursun, iyi de anlaşıyoruz, masraflarina destek olurum vs diyerek evimde kalmak istedigini soylemeye calisti. Cok ustunde durmadim.

Işte yurt cok zor, oda arkadasimla anlaşamıyorum falan diye problemlerini de anlatıyor. Sende kalayim mi dedi en sonu acikca. Ben yalniz kalmaktan memnunum, boyle daha rahat ediyorum dedim.

Ondan sonra bana tavir almaya basladi. Sinifta yanima oturmuyor, baska yere oturuyor. Konuşmuyor falan yani. Ben insanlari evime almak zorunda miyim?

Tamam onu da anlıyorum ben olsam belki bende yurttan falan kurtulmak icin teklif ederdim boyle bir arkadasim olsa sende kalayim mi diye ama cevabı olumsuzsa boyle tavirlara girmek ne derece dogru? Yani kafana uyan biri varsa, butceniz de varsa 2-3 kizla eve cikarsin ileride.

Yani biriyle yasamanin da bedelleri var. Simdi ben kira ödemiyorum kalan kişiden kira istesem dert, istemesem dert. Alisveris parasi, fatura parasi bunlari istemekte sorun. Yari yariya paylasmak önemli.

Surekli boyle puruzler olacak. Ki kizlarin arkadasligi zaten zor. Hayatim boyunca bunun sıkıntısını cektim bir de kizlarla ayni evde yasamak bana daha da zor geliyor. 5 kuruşun hesabini kizlar daha cok yapiyor.

Yani ben özgürce kimseden para istemeden faturalari da ödüyorum, istedigim deterjani da alıyorum. Istedigim alisverisi yapıyorum. Kimseye ne borcum oluyor ne de kimsenin bana borcu kaliyor. Evime almiyorum diye arkadasligi bitirmek ne kadar dogru? O zaman bu zamana kadar benimle evim var diye konuşuyormuş.