Yanlış insanmıyım hayat için?

Hiçkimsem yok. Yok dediysem bir ailem var işi düşünce yazan arkadaş çevremde var ama insanlar zor durumda olduğunda kendini kötü hissetiğinde bana yazıyor. Buna ailemde dahil. Mesela uzun yıllardır aşırı samimi olmasamda bir arkadaşım vardı tartıştık ve engelledim biraz zaman geçti üzerinden erkek kardeşimlede mesajlaşıyodu bende bu yüzden tavır aldım kardeşime. Küsüz konuşma artık dedim. Daha 16 yaşında o bile ablam için değmez üzmeye demedi. şu an benimlede konuşmuyor. Neden hiç kimse için öncelik olamıyorum? Ben herkesin özel günlerini unutmam arada arar sorarım yanlarında olurum. Ama kimse neden beni hiç sevmiyor? Ben nerde yanlış yapıyorum? Yani beni düşünen kimsem yok ne durumda olduğumu ne halde olduğumu.. çok üzülüyorum çok yoruluyorum bu durumdan bazen gitmek içinde planlar yapıyorum sanki olmasam her şey daha iyi olcak gibi geliyor. Kitaplarıma sarılıyorum binlerce kitap bitirdim. Kötü bir insanmıyım sevilmiyorum? İnsanları yargılan kıran bir insan hiç olmadım.. ama çok yoruldum.