Bir yolculuk hakkınız olsaydı geçmişe mi gitmek isterdiniz geleceğe mi? Hangisine gitmek isterdiniz neden?

O bakımdan bakarsak evet kesinlikle sana katılıyorum ☺️ hadi geleceğe gidelim o zaman

Bende kurtulmak için öyle düşünüyordum önceden ama teorisi bile olmuyor :d düzene sokacak biri kalmıyor gittiğinde. tamam hadi zaman değişiyor da orası belki daha kötü o da belli değil.
Kaçamıyoruz hiç bir türlü kendimiz düzeltmeye mecburuz :D

Bu arada geçmişe gitmenin faydası var en azından tekrar acı yaşa ne olacak. İleride hem hiç bir faydan yok hem orada da farklı acılar olacak.

Kaçınılmaz acıları gelecektede yaşayacaksın. geçmişe dönme şansın varsa acıları yaşamamak için seçim yapma hakkına sahip olmuş olursun

Bunu yaşadım zaten hayatımda. Babamı kaybettiğimde dedim ki keşke geçmişe dönebilsem, onu uyarsam.. Onunla daha çok vakit geçirsem, daha dolu dolu yaşayıp kıymetini bilsem.. O yüzden gelecek, yani bilinmezlik benim için her zaman daha ürkütücü

İşin özünde kader diyoruz evet böylelikle geleceğe veya geçmişe gitsek te kurtuluşu olmayan tek gerçek ölüm. Çok teşekkür ederim iyi dileklerin için. Amin, Allah razı olsun 😇

Genel itibariyle yaşadığın ağır şeyler vardır eminim, nelerle mücadele ediyorsun bilmiyorum ancak çevresel etmenleri de hayatımızla irdeleyerek olursak resmen çaresizliğin pençesine düşmüşüz ve inan mutlu insan kalmadı artık.. Bu tür durumlarda en güzel yöntem montonluktan kurtulup hayatına farklı dokunuşlar yapman ile başlar

En önemli faktör kendi adına değer bilincine sahip olmandan geçer. Kendine saygı duyarsan hayattan da zevk alırsın. Ben yalnız kalmaktan haz alan bir insandım mesela psikolojim kötü olunca arkadaşlarım ile görüşmeye başladım. Kendi muhakememi sağlam yaparım ama insanlara danışmak ve farklı düşünceleri benimsemek sorunlarıma düşünsel boyutta çok faydalı oluyor.. Deli dolu kontrolsüz hislere sahip olursam dışarı çıkıp koşarak terleyerek stres atıyorum. Nota öğrendim mesela, canım sıkılınca piyano çalıyorum veya kendi müziğimi yapıyorum.

Benim de yoktu zaten o yüzden köşeye çekilmiştim. Bir müddet yalnız kal ve kafanı dinle ama bunu yaparken depresyon batağına saplanmamaya gayret et. Bir yara nasıl kabuk tutup iyileşiyorsa seninde ruhen o evreye ihtiyacın var. Bir süre sonra hislerin ve duyguların tazelenecek. İçgüdüsel olarak ne zaman hayata atılman gerektiğinide hissedeceksin

Aynı yolun yolcusuyuz, seni de beni de mutsuz eden şey keyif aldığımız şeyin ta kendisi zaten. Güven kavramı gerçekten çok hassas bir konu ama adım atmadığımız sürece bu hayatı yaşamaya da mecbur kalıyoruz. Kimse kolumuzdan tutup "senin dermanım benim" demeyeceğine göre harakete geçmek lazım

giden bizim ömrümüzden gidiyor ve hayat gerçekten çok kısa. En azından değişime müsait birşeyler olabilir hayatında, olumlu yönde gidecek olursa hayatına mutluluk getirecektir umarım da gönlünce olur her şey