Evde benim param - senin paran lafı oluyor. Annemle kavga ettik şimdi. Ne yapacağım?

Merhaba. Ben 21 yaşındayım. Bu zamana kadar üni sınavına girip çıktım. Kazanamadım. Markette çalışmaya başladım. Şu 6 aydır çalışmıyordum. Bırakmıştım.

Aslında; çalışmadan önce de, babam sürekli hep "ben aldım, siz hiç (aldıklarına) öyle bir şey gördünüz mü? Benim param siz karışmayın, sizene kazandığım paradan, benim param istediğim zaman veririm, vermem" lafları ediyordu. Anneme de ediyor bu lafları. Hatta beni; bu geçen şeker bayramında ilk defa cebinden para almak istediğim için tokatladı bile. O yüzden, kalbim çok kırık bu konuda. Annem, "her şeyimiz ortak" falan dese de, öyle olmadığını biliyorum.

3 haftadır, başka bir markette iş buldum, çalışıyorum. Babam iki gündür, "ee incir aldım, bu kadar para verdim. Siz hiç böyle incir tattınız mı? Gördünüz mü hayatınızda?" Başka, "işe giderken, iş yerine seni bırakıyorum ama ay sonunda mazot parası verirsin de" (bu son dediğini şaka olarak söylüyormuş sözde) ama genel olarak böyle. Ortak olursun da falan fisman. Çok canımı sıkıyor ettiği laflar. Ha, eve bir şeyler aldığım vakitte, bu sefer anneme bağırıp çağırıyor. Çocuğa bir şeyler yumurtluyorsun da, para harcayıp eve alıp geliyor diye.

Ha aldığım vakitte, hiç bu evin alınacağı var mı yok mu diye sormuyor ama da.

Bugünse, 1 saat önce annem dediki; Simay kızım ekmek al gel. Ben de dedim ki; "anne haftanın 6 günü dışarıdayım, bugün izin günüm, dışarıya gidesim yok dedim".

O da demesin mi "çalışmadığın vakitte gitmiyordun, şimdi de gitmiyorsun. Gitsen de yılda bir iki defa alıyorsun. 2 gündür iki ekmek aldın, onun lafını mı ediyorsun" demez mi?

Ben de zaten babamdan dolayı telliydim. Anneme patladım. "Kendi paramla gider ekmek alırım, sizin paranızı kullanmam merak etme " dedim. Kavga ettik.

Bu sefer "ben", benim-senin lafı ediyormuşum da, Allah elden ayaktan düşürmeden, kimseye muhtaç olmadan ölecekse ölsünmüş te. Benden bundan sonra bir şey istemezmişte, her şeyi anlamışta. Benim param lafı ediyormuşum da.