Öğretmeninizden dayak yediniz mi?

Öğretmenimiz bizlere kızlara davrandığı gibi davranmazdı. Daha ilkokuldayız 3. Ya da 4. Sınıf. Kızın biri önüme kağıt attı, baktım bu nedir diye, yanımdaki kıza yazmış. Hoca da beni gördü mü, aldı notu, dedim benim değil önüme attılar. Güzel bi tokat yedim. Sonrasında dondurma yediğimiz için de yedim falan. 5. Sınıfta biz isyan edince bir şey oldu, kızlar iyice coştu. İşte o zaman tarihi bir ana tanıklık ettik sınıf erkekleri olarak. Hoca hepsini çıkardı tahtaya, cetvelle ellerine vurdu. O andan sonra kızlar meleğe dönüşmüştü. Bu da böyle bir anımdır.
Şimdi hatırladım birde ortaokulda ingilizce öğretmeni ödevi yapmayı unuttuğum için kafamın üstüne tam can yerime yumruk atıp ödevi unutursan bir daha gelme demişti. Sen mi öyle dedin diye evden çıkıp dere kenarında okul bitene kadar bekleyip eve dönmüştüm. Sonra gerçek ortaya çıkınca öğretmen özür dilemişti ama nefret etmiştim. Anemi iken unutkanlık zor iş.

Bizler şimdiki Z kuşağı gibi şanslı değildik maalesef. Şimdiki çocuklar çok zeki ve karşısındaki yetişkin bile olsa sus pus oturmak yerine kendini savunmayı biliyorlar. Öğretmen bırak vurmayı, azcık sesini yükseltse hemen olay çıkıyor. Bu yüzden şimdiki kuşağı tebrik ediyorum. Ben ezik bir tiptim, ortaokulda bi Türkçe hocamız vardı, sıranın en önünde oturup dersi dinliyordum, aniden durduk yere tokat atmıştı. Belki inanmayacaksınız ama gerçekten ortada hiçbir sebep yokken, durduk yere aniden. Aradan 15 yıldan fazla zaman geçmesine rağmen hala üzülür ve kendimi savunamadığım için kendime kızarım. O kadar ezik bir tipim ki neden böyle yaptınız diye bile soramamıştım. Ama Allah gördü, bunun öbür dünyası da var