Sorunum muhafazakar aile baskısı.. Yeni hayat kurmak mı yoksa evlenmek mi?

Merhabalar, 23 yaşında üniversite mezunu çalışan bir genç kızım. Benim durumum belki de bir çoğumuzun yaşadığı ama bir türlü çözümü bulunamayan muhafazakar aile baskısı.. Gençliğini çocuklarına hem annelik hem babalık olarak yapmış bir anne; diğer tarafta ise, sırf çoçuklarına daha iyi bir hayat sunabilmek için şehirdışı, yurt dışı demeden gece gündüz çalışan görüp görebileceğiniz en sinirli insanlardan olan bir baba ve %80 i dindar olan yobaz geniş bir aile.

Ailenin 2. Çocuğuyum. 1 ablam, 2 boyumca erkek kardeşim ve küçük bir kız kardeşim var. her şey hayatı daha fazla görmemle başladı. Hiçbir şeyden geri kalmadım. Çokça muhafazakar olmalarına rağmen küçük yaşlardan beri çeşitli şehirdışı gezileri, tatiller vs. Herşeyi görüp geçirdim. Tabi aynı şekilde kur’an kursları, camiler, namazlar da yanı sıra.. her şey farklı olduğumu anladıklarında başladı. Ve büyüdükçe kısıtlandım. Kendi istediğimle küçük yaşta kapandım, fakat bu fikir zaten çocukluğumdan beri aşılanmıştı.. ne denebilirdi ki, her şey toz pembeydi. Öyle bir işlenmişti ki zihnimize o kurallar, belirli bir yaştan sonra herseyin dinimize göre olması gerekiyordu. Tabi dediğim gibi toz pembeydi.. çok da severek isteyerek yapıyordum. Lise de öyle, imam hatip lisesi ortamına girmem gerektiğini zaten bana küçüklükten aşılamışlardı.. her şey onlar için güzel gidiyordu. Ta ki üniversiteye kadar. Artık kendi fikirlerimi dile getiriyordum, bu hayatı bu şekilde yaşamak istemediğimi, artık kendi kurallarımı kendim koymak istediğimi her defasında sözlü olarak ifade ediyordum.. ama bu fikirleri diğer kardeşlerimin değil de sadece benim her defasında korkmadan çekinmeden söylemem, onların gözünde beni çok farklı bir konuma soktu. Onların gözünde din düşmanı ve ileride namuslarına leke düşürecek kişiyim ve bu onlar için büyük tehdit. Yıllardır onlara ne kadar ters gelen şey varsa hepsini yaptım, tepeden tırnağa kadar. Tabii yaptığım hiçbir şeyden babamın haberi yoktu, zira bu benim ciddi anlamda ölümüm olurdu. Sadece benim diğer kardeşlerimden her konuda farklı olduğumun bilincinde..

Anlatmak istediğim o kadar çok şey var ki, ama buraya uzun uzun yazarsam okuyup geçersiniz diye çok korkuyorum. Benim gerçekten mantıklı birşeylere ihtiyacım var ama ben düşünemiyorum, çok yoruldum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Onlara göre yaşamak istemiyorum. Tesettür olayını kafamda yıllardır bitirmeme rağmen, iznim olmadığı için başımı açamıyorum, istediğim gibi bir hayat süremiyorum.. 1 yıldan fazladır evden ayrılma gibi bir düşüncem var, fakat yapamıyorum. Yapamamamın sebebi maddi imkansızlık değil, gerçekten iyi bir anne, babaya sahibim. Dünyaya bir daha gelsem ve ailemi seçme şansım olsa ben yine kendi ailemi seçerim biliyorum, o kadar mükemmeller.. ama bu yaptıkları, çekilecek gibi değil. Şimdi size soruyorum? Sizce evden kaçıp yeni bir hayat mı kurmalıyım, yoksa evlenip, evlenmeyi kurtuluş olarak mı görmeliyim?