Küçükken sevgi göremeyince karşı tarafa da sevgi nasıl gösterilir bilmiyorsun?

Ben küçükken hep dayak yiyen, dışlanan, sevilmeyen biriydim. Derslerim kötü gelirdi dayak yerdim hatta bir keresinde matematikten 1 aldım diye giriş kapısından son odaya kadar tekme tokat dayak yediğimi hatırlıyorum babamdan. Annemin benden sonra olan yüzünü dahi hatırlamadığım erkek kardeşimin 2-3 aylıkken vefat etmesinden bile yeri geldi sorumlu tutuldum neymiş ben kıskanç ve hain olduğum için istememişim o yüzden vefat etmiş ( vefat etme sebebi de bilinmiyor bir sabah aniden fenalaşıp vefat etmiş) o küçük yaşta ben ne anlarım hainlikten kıskançlıktan. Sevgi eksikliği çok yaşadım ondan birine nasıl sevgi gösterilir bilmiyorum. Arkadaşlarımla olunca gülüyoruz falan beni sevdiklerini söylüyorlar yanağımı falan sıkıyorlar ben çok farklı oluyorum yalanmış gibi geliyor bana. Ondan teması çok sevmiyorum biri beni sevmeye çalışınca istemiyorum. Dün babam az rahatsızdı işten geldi ishalim var sabahtan dedi böyle konuştuk sonra herkes dağıldı annemle babam yatağına geçti biz de geçtik uyuma numarası yapıyorum ama içim yanıyor dua ediyorum Allah ım ona şifa ver onu bizden alma diye. İçim feryat figan ama gösteremiyorrum. Annem geldi ablama seslendi baban rahatsız hastaneye gitmek istemiyor gel ısrar et dedi babam yok dedi seslerini duyuyorum böyle ama gözümü açamadım yanına gidemedim utandım sormaya çok farklı bir duygu tarifini edemiyorum ama gidemedim kahretsin yanına soramadım onu ya ağlarsam dedim ya bir şey olursa beceremessem dedim. Uyuma taklidi yaparken dua ettim bol bol sonra uyumuşum zaten. Sabah kardeşimi alıp antrenmana gittiler annem de bana baban o kadar rahatsızdı gece neden kalkıp bir bakmadın dedi ben de o zaman uyuyordum dedim haberim yoktu dedim ama bilmiyor ki ben dün gece ne çektim. Beni böyle vicdansız biliyorlar hain kıskanç ama bunların hiçbirine sahip değilim beni böyle görmeleri canımı çok yakıyor ama off içim çok sıkıldı anlatacak yakın birini bulamadım buraya yazdım okuduğunuz için teşekkür ederim.