Tahammülüm kalmadı?

25 yaşındayım tüm çocukluğum üniversiteye gidene (uniden sonra yüzüme degilde arkamdan ) kadar annemin ailesinin aşagalamasını hakaretlerini duyarak geçti. Yeri geldi ananemin ve teyzemin stres topu sıkılınca laf söyleyeceği dalga gececegi ve her işlerini yaptıracagı biri oldum yeri geldi annem babamın ailesine sinirlendigi için dayak attığı bir çocuk oldum. Kücükken kuzenim tacizine uğradım. Ama kimse buda çocuk üzülür söylemeyin yapmayın demedi. Ailesine iyi görünmek icin annemin çok dayagını yedim. Onlar bana kızınca annemde dövüyorduki onların yanında iyi gözükmek için. Ya ben komşuları hadi bi dövsene dediklerinde bi kere dayak yemisim ya şaka gibi 😀 şimdi biri bişey dese cevap veriyorum ama karşılıgında dünyanın en nankör kötü evladı oluyorum. Annemin ailesinin sıkıntılarıyla ilgilenmek köyde ananem yanliz kalmasin diye kalmak köye gelen misafirlere hizmet etmek disinda bisey yok hayaťımda artık dayanamıyorum bende diger kızlar gibi yaşamak istiyorum kendime bi hayat istiyorum istedigim kıyafeti aldigim her yaz köye gelmedigim herkesin istediginde beni köle gibi kullanmayacakları bi hayat istiyorum