Ailemi sevmiyorum, kültür farkımız çok var anlaşamıyoruz ne yapmalıyım? Siz olsanız napardınız?

Ailem: Teyzem, dayımın oğlu, annem ve Ben'den oluşuyor. Aynı evde yaşıyoruz. Ama hepsi cahiller. cahil demek istemiyorum ama başka nasıl açıklayabilirim ki bunu. Artık bıktım hiçbirşey bilmezler çok boş, patavatsızca konuşurlar hele annem cahilliğin son noktası ne dünyadan haberi var ne sosyal kültürden haberi yok. Hepsinden uzak hep laylaylom kafasına göre takılıyor. Evde tek akıllı herşey hakkında bilgisi olan okuyan araştıran tek kişi benim inanın kültür seviyesi farkı çok var aramızda. Hiç anlaşamıyorum delircem. Annemle ve diğerleriyle uğraşmak beni yoruyor susuyum diyorum dayanamıyorum. Cıvık cıvık muhabbetler, bir konuda bilgisi olmadan lafa atlayan cinsten hepsi. Odamdan bu yüzden çıkıpta beraber oturmuyorum rahatsız oluyorum bugün ilk defa hep beraber oturduk kuzen hariç. ama hiç mutlu olamadım rahatsız oldum aynı odada oturmaktan. Ailem yüzünden hayata küstüm diğer insanları seviyorum ama ailemi sevmiyorum. Zaten insanlarlada iletişimim pek yok ne yapmalıyım bu durumda? Bütün herşey beni mi bulur anlamıyorum.

Şimdi içinizden çıktığı yeri beğenmiyor diyen olacak eminim siz benim yerimde olsaydınız aynı düşüncede olurdunuz benimle.

Annemde son zamanlarda iyice değişti garip tavırları var yani erkeklerle kafayı bozmuş birileriyle mesajlaşıyor gülüyor ne söylüyorlarsa mesajda :( sanki utancak bir şey yapmış gibi bir yüz ifadesi var yüzüme utanarak bakıyor geçen gün gece annemle uyurken sabaha karşı kolumu yaladı farkında değilmiş istemsiz mi oldu bir şey düşünerek mi yaptı bilmiyorum sanırım ondan utanıyor garip davranıyor. Bu arada annemle 1 yıldır beraber uyuyoduk şimdi yatakları ayırdım. Maddi durumum olsa birkere durmam şu evde hiç mutlu değilim :(