İçime kapanik biriyim yolda yürürken bile başım hep öne eğik?

Öncelikle, yaşadıklarınızı üzülerek okuduğuöu belirtmek isterim. Çok geçmiş olsun ve her zaman Rabbim yardımcınız olsun 🤲 🤲

Her insanın bedeni de, ruhu da, psikolojisi de, kişiliği de vs farklıdır. Kimi insan ; çocukluğunda yaşadığı kötü şeyleri çok uzun süre unutamaz, kimisi bir şekilde kabullenip, hayata devam eder vs. Yani , herkesin yaşadıklarını kabullrnmesi, hatırlaması farklıdır. Geçmişi çok sık hatırlamak travma kökenli olsa da, asıl bunu rahatsız edecek şekilde artıran, vesvesedir. Geçmişi asla drğiştiremeyeceğimize / geri getiremeyeceğimize göre ; geçmişi düşünmek insana üzüntüden başka bir şey vermez. Yaşanan her şey den ders, ibret alabilir ve bunları gelecek için kullanırsak, en mantıklı iştir. Hayat, acısıyla - tatlısıyla devam ediyor. Zaman da, şartlar da, imkanlar da, fırsatlar da vs değişiyor. İçine kapanık olmak, bazen işe yarayabilir, bazen de sorun oluşturabilir. Açık gözlü olmayı ; Asla aldatılmamak / kandırılmamak anlamında tarif ediyorsanız ; size bunları yaşatabilecek kişilerden, ortamlardan uzak durmanız gerekir. Kimseye, hemen ilk etapta güvenmeyin. Bırakın, insanlar dürüstlüğünü kendileri ispat etsin. Hatta uzun zamandır tanıdığınız insanlara bile, her konuda % 100 güvenmeyin. Ve geceleri ağlamayı da, lütfen bırakın. Siz, ağlayarak kendinizi yok yere üzerken, sizin ağlamanıza sebep olan birileri ise, çoktaan uyuyordur. Geçmişe, kaderinize vs ağlıyor iseniz, bu da vesvesedendir. Vesvese nin yegane çözümü ise ; yanlış, anormal düşünceleri silip yerine doğru düşünceleri yerleştirmek tir. Kur'an-ı Kerim'de anlatılmak istenen de budur... Üzülmeyin, Rabbim iman eden ve sabr edenlerle beraberdir.