Bu devrin iyi olmadığı 90 ve 80'li yılların çok iyi olduğuna dair bir geyik dönüyor nicedir... Bu yaygın görüşe katılmayan var mı?

80 li yıllar apolitik yapılarak sağcısı solcusu farketmez askeri darbeyle ve dünyanın hiçbir ülkesinde olmayan YÖK diye bir kurum kurulacak bilimin üzerine ve televizyonunda kitle iletişimin yaygınlaşması 90larda zirve yapmasıyla soğuk savaşın bitişi sovyetlerin yıkılışıyla amerikan popüler kültürüyle zehirlenmiş bir nesil yetiştirildi.. bugün ki de o günki neslin nirvanasıdır... Türk çocukları özlerinden koparıldı ve devletine düşman edildi.. gerçi hepsi değil Türkçe konuşanlar için geçerli Türk çocuğu devletini Oğuz atasından bu yana sever..

ekonomik olarak iyi demek doğru değil çünkü Türkiye o yıllarda da yüksek teknoloji üretemiyordu bunun birçok politik, ekonomik sosyal ve eğitimle ilgili hatta jeopolitikle ilgili meseleler... Türkiyenin yapması gereken zaten bellidir mevcut kaynaklarını en verimli en rasyonel en etkin bir biçimde üretmek ve ihraç etmek.. patentli mallar geliştirmek.. yüksek enerji ithalatından dolayı cari açığını dengeleyecek reel sektör kurmak.. yoksa kronik makro ekonomik sorunu olan hatta duyunu umummiyeden bu yana olan enflasyon.. stagflasyon gibi sorunları dövizin değerli oluşu bugünün sorunu değil.. bu kronik sorunun çözümü cari açığını düşürmek.. yüksek teknoloji ürünü üretip karşılaştırmalı üstünlüğünü kurara ülkeye döviz sokmak.. yoksa cari açıktan dolatı bugün ki gibi dünde olduğu gibi döviz sorunu ve faiz sorunu yaşarsın..

ama benim çocukluğum eyüp topçularda geçti istanbulun en zengin en refah semtlerinden biridir o zaman bile bizim sokağımızda ki bizim evin değeri şu an 10 trilyonluk müstakil evde oturuyorum feshane evleridir bilen bilir... sanayicidir çoğu halkın burada işi seferağa sanayi sitesinde dükkanları vardır ve o zaman mahallede bu kadar refaha raümen 50 hanede 10-15 kişinin arabası vardı.. şimdi araba koyacak yer yok yani.. ve o zaman en lüks arada renault 21 falandı yani.. şimdi audi mercedes falan normal hatta iki tane olanı var..

Ben yüzde yüz katılıyorum. Bugünkü kitle iletişimden dolayı vasatlık, sıradanlık daha yaygın. Gençlerin çoğu hayatın erken dönemlerinde doğal olarak yokluk çekerken başkalarının bolluğunu görüyor ve haklı olarak kötü hissediyor. Kötülüğün vurgulandığı, abartıldığı, övüldüğü bir platform olduğu için bir kötülük bin iyilikten daha fazla paylaşılıyor, konuşuluyor, beğeniliyor. Ayrıca Türkiye özelinde, 80'lerde 90'larda yokluk çeken alt sınıf bu dönemde paraya kavuşunca görgüsüzce harcama, abartı lüks şeyleri paylaşma, düğün konvoyuyla yol kapatma gibi denyoluklara maruz kalıyoruz.

Daha birçok neden sıralanabilir..

Ne konuda bunun söylendiğine bağlıdır. Teknolojik açıdan bakarsan bu devir daha iyi. Alım gücü olarak bakarsan evet daha iyiydi ama iş bulmak daha zordu, imkanlar daha kısıtlıydı ancak paranın daha da kıymeti vardı. Ama o da göreceli tabi, Kemal Sunal filmlerinde yahut Levent Kırca (Olacak O Kadar) izlersen göreceksin ki o zamanlarda da açlıktan, enflasyondan, Araplardan vs dert yanıyor insanlar. Ama hani komşuluk, aile ilişkileri, yenen yemeğin tadı, yapılan tatiller vs daha bi güzel, anlamlı ve samimi.