Eski en yakın arkadaşınızla yaşadığınız onca anının, onca yaşanmışlığın ve küslüğün, kırgınlığın üstesinden nasıl geliyorsunuz?

Bu aralar eski en yakın arkadaş özlemi çekiyorum fazlaca. Ortada hiçbir elle tutulur olay yokken soğukluk oldu, kırgınlıklar oldu. İçimi dökmek istiyorum. Arkadaş grubu başta dörtlüydü. Sonra birisi soyutlanmaya başladı. Ben de o yalnız kalmasın dışlanmasın diye çabaladım canım gibi ve diğerleriyle aramız açıldı bu süreçte. Dışlanmanın ne kadar kötü olduğunu bildiğimden kimse dışlanmasın istedim. Sonra o 4. nün diğerleriyle arası bozuldu tümüyle ve dolayısıyla benim de. Üçümüz daha yakındık aslında. Üçlü arkadaş grubu dağıldı ve yalnız kalan ben oldum sonunda. Grup dışında özelden biriyle 1 ay diğeriyle 4 ay önce yazışmışız en son... Yakında doğum günüm var ve kutlamalarını, en azından bir mesaj atmalarını bekliyorum istemsizce. Size saçma gelebilir bütün bu anlattıklarım ama anılar, yaşanmışlıklar aklımdan çıkmıyor. Onlara pek belli etmiyorum ama eskiden en yakınım, dostum dediklerinizin birer yabancıya dönüşmesi hissini umarım hiç yaşamamışsınızdır ve yaşamazsınız. Yaşadıysanız nasıl atlattınız, tavsiyeleriniz neler, ne yapmalıyım?