Hayatımı düzeltmek için her şeyi yaptım ama olmuyor, ne yapacağım?

Öbür dünyamı daha ne kadar yapabilirim ki diye düşünceler çıkmıyor aklımdan. Hayatının bir saniyesi kadar kıymetli olamaz dediğin kişiler beni adam yerine koysa belki bir şeyler olacakta. Hayvanlar bile benden daha iyi muamele görüyor.

Onların sana vermediği değeri sen kendine vericeksin her çekilen cefanın bi sefası vardır mutlaka

Yaratılıştan insan birimlerine muhtaç olarak yaratılmış. Sevmeye, sevilmeye, değerli hissettirilmeye... Yalnızlık Allah'a mahsus değil mi? İnsan nereye kadar kendi kendine yetebilir ki? Nereye kadar kendini idame ettirebilir?

Zaten sonsuza kadar yalnız kalmıycaksın senide anlayan biri çıkıcak anlıyorum çok kötü şeyler yaşamışsın ama intahar asla bi çözüm yolu değil onlar seni üzdü diye herkes üzecek sanmamalısın doğru zaman geldiğinde seni dünyanın en mutlu kadını yapacak biride karşına çıkacak

Dünyanın en mutlu kadını yapacak kişinin ilk başta benim hayatımla psikolojisini bozmayacak kadar güçlü bir kişiliği olması lazım. İkinci olarak beni geçmişimle yargılamayacak ve beni bu şekilde kabullenmesi lazım. Ben kendim yaşadıklarımı kaldıramıyorken bir erkeğin bunları kabullenip kaldırabileceğini düşünemiyorum.

Şu ana kadar sadece acı çektiysen mutlu günlerin yakın demektir ve kabul etme konusuna gelirsek sen bunları isteyerek yaşamadın kendi canını yakmak için uğraşmadın diyimi seni yargılamıycak biri çıkar karşına

Sadece biraz beklemen gerek hayatına son vermemen

Dediğin çok zor işte. Böyle bir şeye girişirsem daha da kendimi mahvetmekten ilerisi olmayacak. Birisi beni kabullendi diyelim, ailesi kabullenmeyecek. Hadi ailesi de kabullendi. Benim alnımın akıyla utanmadan tanıştıracağım bir ailem yok. Hadi hepsi oldu diyelim, bu kadar dengesizliğim varken bir insanı gelgitlerimle üzmeye hakkım yok.

Sen kendinden vazgeçmişsin önce sen kendini seviceksin başkasına sonra bakarız

Kendine deger vermelisin önce hatalarım gel gitlerim şunlar bunlar diye kendini üzmek yerine düzlemeye çalış durumun varsa psikoloğa falan git toparlan

Birini birine zorla sevdiremezsin hesabı. Kendimden nefret ediyorsam nasıl sevebilirim ki

Kendinden nefret etmek için bi nedenin yok ama kendi isteğinle olan şeyler değil bunlar

Şöyle ki aileme inat yaptığım şeyler yüzünden kendimden tiksiniyorum. Yarın bir gün karşıma gelme ihtimali olan şeyler. Bunları düşünmek zaten mahvediyor. Yoksa ben istemeden olmuş şeyler için tabii ki kimse beni yargılayamaz. Ama zayıflığım ve toy oluşum yüzünden kendi irademle yaptığım şeyler. Zaten hayatta aldığın kararlar kişiliğini belirliyor. Böyle zor anlarda yaptığın seçimler. Ben yanlış seçimler yaptım. O zamanlar doğru seçimi vermiş olsaydım, evet ben çok güçlü çok sağlam karakterli bir kadınım diyebilirdim. Ama hayır ben çok zayıf ve iradesiz biriyim.

Önceden yaptıkların geride kaldı bundan sonra kendini düzeltmen yeterli

Ayrıca hayır sen bunları kaldırabildiysen sen güçlü bi kadınsın demektir