Annemle küstüm. Üzmek istemezdim ama onunla konuşmak artık icimden gelmiyor?

Annem Ankara 'da yasiyor. Abim kibrisa tayin oldu ben İstanbul'da yasiyorum. Dkk basi geliniyle oglunun resmini paylasip iste ozlemlerim diyor. Kuzenlerimin fotograflarini paylasip mesleklerinden oturu kutluyor. Ben okurken kendimi gelistirmek icin cok ugrastim kurslara gittim dil calistim ama is bulamadim. Havalimaninda guvenlik oldum. Beni begenmedigini hissediyorum. Tum tanidiklariyla ilgili guzel seyler paylasiyor ben sanki yokum. Halbuki abim telefonuna cikmaz. Bense ne zaman arasa geri donus yaparim yardim istediginde elimde az olsa da yardim ederim, beni hep dovdukleri halde babamla kucuk hasta abimin bile hep hatrini sorarim kirilmasin yniz hissetmesin diye ona hal hatir sorarim ama o varsa yoksa abimle baskalari. Arkadasinin oglunu resim sergisi acti diye tebrik etti zamaninda ben kendi kendime cizerken ne cizdigime baksin diye zorlardim anca oyle bakardi yarim goz.