Sizce ailem haklı mı?

Yalnız 30 yaşındayım diyorsun. Üniversite okuyor olsan ya da yeni mezun olsan veya 18-20 yaş civarında olsan hak verirdim sana. 30 yaş artık orta yaş. O yaştaki insanlar da herhangi bir engeli yoksa anne babaya bağlı yaşamasın bir zahmet.

Çok yanlı ve bencilce bir yaklaşım değil mi? Kimse sana geleceğini hazırlamak zorunda değil aslında. Biz öyleymiş gibi düşünüyoruz. Disiplinli ülkelerin çocukları eğitim sisteminin desteği ile kendi geleceklerini kendileri hazırlıyor. 21 yaşından sonra ise tek başınalar. Bu mantığa göre ailesi olmayan çocuklar iptal maalesef. 30 yaşında değil 18 yaşındaki bir birey devlet nezdinde de, dinî değerler nezdinde de kendi bacağından asılır. Senin de kendi bacağından asılma zamanın gelmiş de geçiyor.

E iyi ama herşeyde hazıra konan birisi günün birinde tek başına kaldığında nasıl ayağa kalkacak ki? Anne-baba ölür, eş ölür, kardeş ölür. Bir çok insan var babasız veya annesiz büyümüş neden onlar için hayati erkenden öğreniyorlar deriz? Senin mantığın iş dunyasinin sürekli Z kuşağından şikayet etmesiyle paralel maalesef. Çünkü artık insanlar hep hazıra konmak istiyor, yorulmak, düşünmek, uğraşmak istemiyor. Kimse bu dünyada ipek döşeklerde, aslan sütü ile büyümüyor maalesef. Doğada bile bir yavru kuş uçma zamanı gelince annesi artık ona yemek getirmez. Geçer yuvanın karşısındaki bir ağaca izler günler boyunca, o yavru kuşun uçmasını bekler ve sonra yuvayı tamamen terk edip kendi hayatına devam eder. 30 yaşında olmak büyük iş. Ama iş hazırcılığa gelince yaş hemen onlu rakamlara iniveriyor. Evlenince de aynı beklentileri eşinden bekleyecek bu tip insanlar. Kendi ayaklarınızın üzerinde durmalısınız. Hele ki bu ülkede mazallah.

Yukarıdaki yazdıklarımdan "çocuğu yapalım da gerisi mühim değil" gibi bir anlam çıkıyorsa iletişimimiz eksik kalmış demektir. Aile, anne ve baba çocuktan belli bir yaşa göre sorumludur. Bu kimi aileler için 18, kimi aileler için 21 yaş, kimi aileler için eğitim bitene kadar, kimi aileler için evlenene kadar... Bence 18 yaşından sonra çocuk tamamen kendi hayatını kendi şekillendirmeli. O bağımsız bir birey artık. Ama bu zamana kadar ki maddi ve manevi sorumluluk ailede olmalı. Bu saatten sonraki her durumda sadece manevi destek olmalı. Senin durumun biraz daha farklı aslında. Bir geçiş zamanında yaşadığın talihsizlik var ortada. Evlenmeden önceki süreçte işsiz kalarak ailenle bir sınava girmişsin. Ve onlar da sadece maddi desteği değil, manevi desteği de çektiklerini dolaylı olarak belirtmişler. Bu onların kararı ve saygı duymaktan başka yapılacak bişey yok. Şimdi bundan sonra evlenene kadar ki süreci en az hasarla nasıl geçireceksin, aslında buna odaklansan belki bu dönemi daha rahat atlatabilirsin.

en güzeli. şimdi sevdim düşünceni, evet.