Yalnızlık çeken var mı?

Yeni bir güne başlarken inandığım yolda tek başına yürümeyi seçip, kimsenin beni yavaşlatmasına, kırmasına müsaade vermediğim için yalnızlık çekiyorum. Bazen diyorum insanız sosyallaşmek bizim doğamızda var ne diye inat ediyorsun ki bu seferde hayır deme, kabul et, çık arkadaşlarınla dolaş ve çıkıyorum. Sonuç yine hüsran. Ve tekrar kabuğuma çekiliyorum. Kabuğuma çekilince beni kimse üzemiyor; benim kendimi üzdüğüm kadar. Her karar bir bedel öder ve ben bedelini ağır ödüyorum. Var mı benim aynı dertleri paylaşan yoksa yine yalnız mıyım?
Yalnızlık çeken var mı?
Cevapla