Neden ailemin çocukluktan bu yana bana karşı ihmalinin sonuçlarını ben çekmek zorundayım?

Merhaba. Ben 26 yaşında, bakımsız bir kızım. Maalesef babannede büyüdüm, annem olduğu halde bana bakmadı ve giyinmeyi kuşanmayı öğrenebileceğim bi annem, arkadaşım olmadı hiç. Diğer kız arkadaşlarımın yanında kendimi çok yalnız ve kötü hissediyorum. Karşı cinsteki kişiler bana bakmıyor bile baksa da iyi kalpli kız diye arkadaş olarak bakıyorlar. Elbette istersem bir şeyleri değiştirebilirim kendime bakabilirim. Ama sorun şurada kendimi o kadar yalnız hissediyorum ki değişmek bile istemiyorum kendime bakmak da istemiyorum. Benim suçum olmayan bir kaderi yaşadığımı düşünüyorum. Diğer kızların her şeyi paylaşabilecekleri onlara giyim kuşamı öğreten bir anneleri var. Inanın baştan öğrenmeyince sonrasında full pasaklı bakımsız takılıyorsunuz alışkanlık oluyor. Benim onlardan farkım neydi de benim annem hiçbir şey bana öğretmedi neden bunların sonuçlarını ben yaşamak zorundayım? Yaşıtlarımdan o kadar farklıyım ki onlar her gün kendilerine yeni bir kıyafet bakıyorlar, markaları biliyorlar, bırakın bakmayı benim ilgim bile yok. ne bulduysam onu giyiyorum.