38 yaşındayım acaba evde mi kaldım?

Çünkü kızın evlenmesi bir başarı ölçütüdür. Kızın düzgün, namuslu, seçilebilir biri olduğunu gösterir. Kızın evlenmek istememesi normal değildir. Erkek evlenmek istemeyebilir. O zaman adı ‘müzmin bekar’, ‘gözde bekar’ olur. Ama kız evlenmezse, daha doğrusu evlenemezse, kendi seçimi olamaz. Kesin evde kalmıştır.

Toplum baskısı böyle olunca, en modern genç kızlarda bile bir yaşta Evde Kalma Korkusu başlar. Dili istediği kadar başka şey söylesin, yüreği başka fısıldar. İlla ki evlenecek… Hem de çarpık bacaklı kuzeninden önce evlenecek ki ‘O bile evlendi, bak sen evde kaldın’ denmesin.

İşte, kadının seçiciliğinin içine limon suyu sıkan, ‘kocam olsun da çamurdan olsun’ dedirten şey toplumun bu baskısı. Birçok kadın, evde kalma korkusundan, ‘anlaşıyor muyum, anlaşmıyor muyum?’ demeden, ‘yahu ben bu adamı gerçekten seviyor muyum?’ demeden ‘hazır evlenmeye gönüllü birini buldum, bari bunu elimden kaçırmayayım’ diyerek evlilik kararı alır. Sevgisiz başlayan bir evliliğin mutlu sürmesi ne mümkün!