Selam belki abartıyorsun belki propagandacı diyeceksiniz ama ben yaşadıklarımı kısaca anlatmak istiyorum...
Ben henüz 2 yaşında iken anne ve babamı kaybettim. Yanımda sadece bende 5 yaş büyük abim vardı. Yaşamımız boyunca hep rezil olduk. Bir amcalarda bir dayımlarda kaldık bazende cocuk esirgeme yurdunda yaşadık bir sığıntı gibi...
Abim ben ikimizinde hayatını bir gün degisirtiricem diye söz verdi. Askeri sınavlara girdi, polisliğe başvurdu mülakatlara girdi abim 24 yaşına geldi ne asker yaptılar ne de polis.
Abim bir mülakata daha girdi sonra gergin geldi. Bundan sonra yurt dışında yaşayacağız dedi. Sinirim geçmeden soru sorma dedi sormadim, meher ki astsubaylıgı kazanmış kandaki bir değer 0,5mg yüksek çıktığı için elemişler. O gün Abd'ye iltica yani sığınma talebinde bulunmuş. Sonra konsolosluğa gitmiş bi süre sonra kabul gördü...
Abd bize uçak bileti ayarladı pasaportunuzu alıp Abd'ye yerleştik. Bizi bi mülteci merkezi gibi bir yere yerleştirdiler 2+1 prefabrik eşyalı bir eve yerleştik. Kira fatura ödemiyoruz üstüne 850$ yardım alıyoruz. Sonra abim abd hava kuvvetlerine başvuru yaptı seçmeleri geçti mülakatı kazandı ve akademiye başladı. Hem akademide ders görüyordu hemde dil kursuna vermişlerdi. Üstelikte aylık 4500$ maaş veriyorlardı.
Neyse eğitimi ocak ayında tamamladı illinois hava kuvvetlerine atandı. Daha sonra bi lojman verdiler ben hayatımda böyle güzel bir daire görmedim 🥺 şahane bir yaşantımız var.Sokağımız 😊Bunları akrabalara anlattık para icin düşmanla bir olmuşlar vs bir sürü dedikodu ve hakaret işittik. Sanki biz seçtik bu hayatı. Türkiyede sığıntı gibi yaşasalardı anlarlardı belki bizi...
Bence onlar ile bir daha konuşmayın bile. Hayat size güzellikler sunmuş değerini bilin moralinizi bile bozmayın. Gayet iyi de yapmışsınız yurt dışına giderek.
Bence arayip sormayin onlari insan degiller belliki Şu an iyi olmaniza sevindim abilik boyle bir sey iste kardeslik dunyanin en degerli en guzel seyi abinin kiymetini bil