Toksik ve nevrotik bir aileye sahip olmak?

Annem-babam beni çocukluğumdan beri eleştiriyor, sürekli bir kıyas yapma eyilimleri var. El iyisi derler ya herkese yağcılık yaparlar aslında birbirlerine de saygı duymazlar. Yalnızca bu düzene saygıları vardır. Adet yerini bulsun diye düşünürler. Çocuklu yaşlardan beri: O beceremez, o kalkamaz, o gidemez diye her işimi hallettiklerini düşünüp benden rol çaldılar. Onlar yüzünden sosyal fobi oldum. İlk gördüğüm erkeğe gönlümü kaptırıp onu kurtuluş olarak görebilirdim okuduğum kitaplar sayesinde kendimi tanıdım. Aile gerçekten kutsal değil bana göre sadece kendimden pay biçmek doğru olmaz çevremdeki tüm arkadaşlarım da ailesinden yakınıyor. Saygı büyüğe değil de bilinçli kişiye gösterilmeli. Anne babandan ne öğrendin diye sorsalar; nasıl bir ebeveyn olmamam gerektiğini öğrendim derim. Üniversiteye gitsem oralarda kendi ekonomik özgürlüğümü nasıl elime alabilirim?

0