Hayatınız ne kadar keyifli ve stressiz geçiyor?

Hayatım aslında yeterince keyifli ve stressiz ama sınav haftası bölüm sonu canavarı üzerime doğru koşuyormuş gibi hissediyorum.
Kıbrıs’ın en güzel şehirlerinden birinde yaşıyorum, iyi sayılan (?) bir bölümde okuyorum, ailem arkadaşlarım falan filan derken günlerim kâh iki satır okurken kâh çevremdeki insanlarla gırgır şamata yaparken geçip gidiyor.
Şükrediyorum her zaman ama insan daha iyisi olsun diye de kendini yıpratmaktan alıkoyamıyor sanırım,
her zaman sanat tarihi ya da konservatuar okumak istemişimdir ama gelecek kaygısından (ve annemin bu isteğim karşısında dehşete düşüşünden sanırım) dolayı çok başka&alakasız bir bölümde okuyorum ama memnunum hayatımdan, seviyorum yaşamayı, kendimle vakit geçirmeyi.
Zaten sevdiğim hepi topu iki tane özelliğim var, biri deliler gibi kitap okumak diğeri de en küçük bir baş sıkışmasında kemanıma sarılmak.
Görüş aktı gitti, kısa kesecektim aslında ama böyle de bir huyum var maalesef konudan konuya sapıp duruyorum.. seviyorum muhabbeti tek taraflı da olsa, kafamın içinde neler neler geçiyor bir bilseniz..
Kendimi 18. yüzyılın İskoçya’sında fitoterapi için dağ bayır koşarken hayal ediyorum sonra birden aklıma geliyor ya yanlış anlaşılıp cadı avına düşürülürsem..
Favorim ve düşünürken ya da neyse cidden çok uzadı ben yavaştan gideyim; kendinize iyi bakın lütfen, iyi geceler.

Benim stres seviyem ne kadar düşükse günlük hayatımdan aldığım keyif o kadar yüksek oluyor. Stresle baş edebilmek için uyguladığım en işe yarar yöntemim yoga yapmak ve çok basit işler bile günlük rutinlerimden ödün vermemek. Stresi kontrol edebilmek herkes için değişir elbette ama biraz da aramak lazım.

Hayatım keyifli bu aralar çünkü ne yapmak istiyorsam kimseyi umursamadan yapıyorum. Artık o üzülür bu üzülür diye düşünmeden istedigimi yapiyorum. Hayat benim yeter başkalarını mutlu ettiğim..