Bu normal bir şey mi?

29 Şubat tarihinde babaannem vefat etti. 1 Mart günü hastaneye cenazeyi almaya annem babam halam ben ve yengelerim ile gittik. Morga geldik ve görevli kişi kadın olduğu için babamla ikisi babaannemin cansız bedenini 2 kişi kaldıramayacakları için benden yardım istediler. Öylece beyaz örtünün altında olan babaannemi taşımaya yardım ettim. Benim için çok garip bir histi. Sanki eşya taşıyormuşum da o örtünün içinde cansız bir beden yokmuş gibi. Yıkamaya da yengemler korktuğu için ben halamla beraber girerim dedim. Gerçekten girdim ve babaannemi yıkadım, ona dokundum, saçını sevdim. Uyuyor gibiydi aynı. Öylece yatıyordu işte, karşımda saatlerce hikayeler anlatan kişi nefessiz bir şekilde öylece yatıyordu. Teni buz gibiydi. Şu an o anları düşünürken aşırı garip şeyler hissediyorum. Ve korkmadığım için kendimde acaba bir sorun mu var diye düşünüyorum. Sanki ona dokunmaya korkmam gerekiyormuş gibi hissediyorum. Bu kadar doğal karşılamam, geceleri rüyam girmemesi normal değilmiş gibi. Acaba babaannemi son kez canlı görebilecekken göremediğim için kendimi bunu yapmaya zorladım da o yüzden mi etkilenmedim diye düşünüyorum. Sevgilime anlattığımda bu kadar normal karşılamamın garip olduğunu söyledi bana. O bunu söylediğinden beri hislerimi sorguluyorum istemsizce. Hislerimi tam olarak buraya aktaramıyorum ama ben onu yıkadığım anları düşünürken şu an onun toprağın altında yattığını, hayatta olmadığını düşünmek gerçek değilmiş gibi hissettiriyor.