Konuşurken heyecanlanıyorum ve bu canıma tak ediyor?

Annem babam kardeşim akrabalarım hatta en yakın arkadaşlarımla bile konuşurken heyecanlanıyorum konuşamıyorum terliyorum çarpıntım başlıyor nefesim hızlanıyor yalnızken hatta içimden bile konuşurken heyecanlanıyorum sınıfta herkes okuma yapmak için can atarken ben saklaniyorum okuma sırası bana gelecek diye ödüm kopuyor telaşlaniyorum bir gün okumak istedim okuyamadım sözcükler ağzımda düğümleniyordu herkes susmuştu ve benim okumamı bekliyorlardı ama ben heykel gibi durup kan ter içinde kıp kırmızı bir şekilde kitaba bakıyordum herkes hadi okusana diyordu bu onlar için çocuk oyuncağıydı ama benim için çok zordu ve rezil oldum benden çıt çıkmayınca hoca bile benle alay etti noldu okumayı mı unuttun dedi o an ölsemde kurtulsam dedim bi ara daha hoca bana büyük bir yazıyı okumamı söyledi bende ona her zaman söylediğim gibi "hocam ben okumasam olur mu" diyecektim ki ben demeden bi çocuk "hocam o okumasa olur mu" diyerek dalga geçti ve herkes buna güldü rezil oldum kalbim kırıldı tuvalete gidip ağladım yaşım daha küçük ve yaşıtlarım herkesle eğlenip sohbet edip sosyallesirken ben bu durumdayım insanlar bana acıyor ben de bu duruma çok üzülüyorum ama ne çare hayat bana zindan gerçekten lütfen bana yardım edin kısaca sadece büyük sunumlarda büyük konuşmalarda değil günlük konuşmalarda ve yalnızken bile konuşurken heyecanlanıyorum içimden bile konuşurken heyecanlanıyorum lütfen yardım edin.