Ailede babalık nedir? Dna paylaşımı mı yoksa yapılan fedakarlıklar mı?

Baba insanın güvendiği dağdır bence ağladığında ona koşarsın cebinde oran bitince ondan ister canın acısa ona koşarsın küçükken sınıfımıza em sevdiğiniz kahraman diye kim sorduklarında herkes çizgifilm karakterlerini söylerken ben babam demiştim annemin bi adam için harap ettiği hayatı cennet bahçesine çevirdi baba herşeydir

Bence sadece dnayla baba olunmaz. Benim babam ve biyolojik annem zamanında boşanmış ve beni istemeyip terk etmiş biyolojik anne denen o şahıs. Babamsa benim için hem anne oldu hem baba. Her zaman benim için çabaladı ve çabalamaya devam ediyor. Bir sorunum , bir derdim olduğunda veya mutlu bir anı anlatmak paylaşmak istediğimde aklıma gelen ilk kişi babam. Çoğu şeyi ( ev işleri de dahil ), hayatı , insanları babamdan öğrendim. Biyolojik anne denen şahsı da ne merak ediyorum ne bir şey hissediyorum. Benim için yoldan geçen herhangi bir şahıstan farksız. Anne baba olmak sadece biyolojik olaylarla değil kalple ruhla oluyor. Bir anne veya baba çocuğu aç mı tok mu , hasta mı , mutsuz mu bir derdi mi var , hayatta zorlanıyor mu diye düşünmüyor endişelenmiyor ve hatta fark etmiyorsa o kişiler benim gözümde anne baba değildir.

Fedekarlıklar önemli tabi. İyi bir Baba evladına örnek olup her koşulda koruyup kollamalı tıpkı bir Çınar ağacı gibi gölgesini her zaman üstünde hissettirmeli ve niceleri. Mesela örnek vereyim:Babam Tskda çalıştığı için uzakta olsa bile görevler harici arayıp sorar, içten kızım demesi ya da askerlerinin yanında kızım seni rahatsız eden varsa söyle ilgileneyim vs diye... İyi ki o benim babam bunu ona söylediğim zaman duygulanıp ağlamıştı 😊🇹🇷

Her baba aynı değil kesinlikle 2 ye ayrılır bence
zengin baba vardır ilgisiz duygusuz. ama tüm mal varlığını kan bagindan ona verir
Fakir baba sadece merhametinden her şeyin en iyisini yapmak fakirlikten yapamaz tabi.