İstediğim bölümü tercih etmekte haksız mıyım?

Her yerinden yaklaşırım bu konuya!
Kendi yaşantılarımdan yola çıkarak başlamak isterim. Kendimi hatırladığım yaştan bu yana sanata ilgili alakalı bir insan oldum. Küçük yaşta yaptığım resimlere baktığımda hala "Bunu nasıl göremediniz?" diye isyan edesim geliyor hem aileme hem öğretmenlerime. Çünkü her aile ve öğretmenin gözünde akademik başarı önemliydi, sanat ekmek getirmezdi.

Desteklenmediğim gibi engellendim. Lisede bir isyan çıkartıp kimseyi dinlemedim ve yabancı dil okudum. İlgim olan başka bir alan olduğundan benim için tatmin ediciydi. Ardından kariyerimi bunun üzerine şekillendirdim. Şu an mutluyum. İşimi çok seviyorum. Belki şanslıydım belki fark edemediğim bir yönümdü eğitimcilik. Çünkü bölümde bana doğru hissettiren aldığım eğitim dersleriydi, gerçekten ilgili olduğum bir alan; geri kalan derslerim zaten yabancı dil. Bu nedenle ne okuduğumdan ne mesleğimden hiç rahatsızlık duymadım.

Ancak sizde durum biraz değişiyor. Ne yaşlıyım, ne çok genç ya da tecrübesiz. Şimdiye kadar vardığım noktada beni rahatlatan ve benliğime yakın hissettiren "konfor alanından" çıkmak oldu. Ailelerin söyledikleri mantıksız mıdır? Hayır. Eminim ki gelecekte mutsuz olmanızı istemediklerinden bu ısrar. Çünkü yetişkinler biliyor ki, gençlerin hayallerinin bittiği yerde hayatın gerçekleri başlar. Gerçekçi bir tavırla söylemek isterim ki her hayalperestin hayallerini bir patron yıkar. İşsiz kalmak, parasız kalmak, temel ihtiyaçlarını karşılayamamak hatta ve hatta tüm sosyal hayatından kısmak zorunda olmak insanları, toplumları bunalıma sürükler. Çünkü hayat bu ya: Ekmek yoksa özgürlük de yok.

Bununla birlikte yine gerçek bir tavırla başka bir perspektiften bakınca bugün hukuk ve psikoloji kariyerinin ve önü sular seller gibi açık mıdır? Net: Hayır. Her meslek kolunda olduğu gibi sizi bölümünüzde ve kariyerinizde ayrıcalıklı kılan, kendinize kattıklarınızdır. Bu nedenle aslında kimse de mutsuz olacağı bölümleri okuyup, o mesleklerde çalışmamalıdır. Çünkü hiçbir danışan hali hazırda çok sağlıklı hissetmediği ruh halini yüzüyle etkileyecek bir psikologla karşılaşmak istemez. Ya da hiçbir müvekkil kendisini savunurken, kendisinden tereddüt eden bir avukatla çalışmayı planlamaz. Ancak bir üniversite öğrencisi karşısında ona masal gibi tarih anlatan hocasından çokça ilham alacaktır. :) Bu tabii ki sadece bir örneklendirme. Çok daha detaylı, çok daha fazla soruyla ele alınması gereken hassas bir konu. Konuşmak, danışmak isterseniz buralarda olacağım. Sevgiler :)